เสือแผ้ว

Ordinary man. Love simple life. Love to explore the world. คนรักแมว เป็นพ่อแมว (Cringe & Clarke) ทวิตทั่วไป หาสิ่งใหม่มาเติมเต็มความรู้

[เสือแผ้ว @mygulb]

ชื่อ แมกไม้ (ชื่อเล่นแม่ตั้งให้ แต่พ่อตั้งให้ว่า เสือแผ้ว)
ปกติพนักงานบริษัททั่วไป จัดการได้นิดหน่อย ต่อรองได้บ้าง เก็บอารมณ์บ้าง
ถ้าไม่ปกติก็กำลังเรียนต่อในสาขาซอฟต์แวร์ที่เฉพาะขึ้นในวัย 36 และชอบชงชามาก มันมีอะไรสักอย่างที่ทำให้สุขใจและตอบโจทย์ชีวิต ลองมาชิมชากับเราสิ

[𝒊𝒏𝒌 𝒔𝒊𝒓𝒂, @siraxkyungsoo]

ทุกคนแนะนำตัวกันไว้หน่อยดีมั้ยคะ ไม่ต้องเปิดเผยตัวก็ได้ แค่บอกหน่อยว่าอยากให้เพื่อนๆ ในนี้เรียกว่าอะไร 👀✨

[เสือแผ้ว @mygulb]

เสิร์ฟเกย์ติ่มซำไส้หมู 1 ที่ครับ

[เสือแผ้ว @mygulb]

@akekarin_v ขอลายเซ็นต์ดารางช่องคนใหม่หน่อย

[เสือแผ้ว @mygulb]

ทาสการตลาดท่านนึง

[เสือแผ้ว @mygulb]

Look at you now.

[เสือแผ้ว @mygulb]

น่าน ทักครับ

[Ford AntiTrust @FordAntiTrust]

เรื่อง RAM, SSD, HDD หรือการ์ดจอแพง ไม่ได้เพิ่งเกิด แต่ก่อตัวเงียบ ๆ มาเกือบ 10 เดือนแล้ว

สาเหตุหลักคือ Data center กว้านซื้อล่วงหน้าข้ามปีไปทำ AI Data center จนแทบไม่เหลือโควตาให้ตลาดคนทั่วไป

หลายคนเพิ่งช็อกกับ "ราคาจริง" เมื่อคืนของ Apple ทั้งที่คนในแวดวงรู้กันมานานแล้ว บางคนแอบหวังว่าแบรนด์ทุนหนาอย่าง Apple จะช่วยพยุงราคาไว้ได้ แต่สุดท้ายก็เป็นอย่างที่เห็น เพราะพอชิ้นส่วนสต็อกเก่าหมด ต้นทุนใหม่ที่พุ่งกระฉูดก็บีบให้ต้องขึ้นราคาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สรุปให้ทำใจ วิกฤตชิปแพงนี้จะลากยาวไปถึงปี 2028 เป็นอย่างน้อย ใครรอของถูกลงอาจต้องคิดใหม่ ถ้าไหวก็ซื้อไปเลยอย่ารอ เพราะเชื่อเถอะว่า นี่ไม่ใช่การปรับขึ้นราคารอบสุดท้ายแน่นอน

[เสือแผ้ว @mygulb]

คำถามสามวิ
ยุคนี้เค้านัดกันใน X เค้าทำไงกันอะ

[เสือแผ้ว @mygulb]

ในปีแรกๆ ของการทำงานไม่ร้องไ้ห้นะ นอกจากอกหัก รักคุดตุ๊ดไม่รัก ในเนื้อหางานมีทางออกเสมอ ช่วงนั้นบอกตัวเองแบบนี้นะ

อ่อ ที่ร้องไห้หนักมาก แบบเรียกว่าร้องหาพ่อหาแม่เลยแหละ

เคยร้องไห้จากออฟฟิตที่อโศก จนถึงออฟฟิตที่เชียงใหม่ ไม่หยุด

ประสบการณ์ตอนนั้นประมาณ 5-6 ปี ได้มั้ง เกิดจากการได้คุมทีมใหญ่ครั้งแรก ไปคุมสาขาที่เชียงใหม่ ทีมพัฒนาระบบเสร็จแล้วกำลังจะ deploy ระบบ เป็นระบบการใช้งานภายใน แต่ว่าระบบนี้กระทบกับทุกคน เราก็แจ้งและสอนทุกคนที่เกี่ยวข้องหมดแล้ว แต่ระบบนี้สามารถตรวจสอบการทำงานของทุกคนในออฟฟิตได้ (โปร่งใสขึ้น) แต่ก็นั่นแหละ โปร่งใสมักจะโดนขัดขาเสมอ ระบบกำหนดวันขึ้นแล้วและขึ้นไปแล้วตอนบ่าย 3 แต่บ่าย 3.15 โดนเอาลงไปใช้เวอร์ชันเก่า

ตอนนั้นพี่ที่คุม server เค้าน่าจะโดนใครสักคนมาบอกผม แต่เค้าเปิดประตูมากลางโถงกลางที่มีคนเต็มไปหมด แล้วโดนตะโกนว่า "ใครให้ขึ้น" หลังจากนั้นหูดับไปเลย สักแป๊บความโกรธ เสียใจ ถาโถมเข้ามา เลยร้องไห้แบบควบคุมไม่อยู่ เหมือนเราแบกความหวังของคนทั้งสาขามาไว้ที่ออฟฟิตกรุงเทพ
แต่วันนั้นมีต้องบินกลับไป ชม. สภาพคือ เรียกแท็กซี่จากอโศกไปขึ้นเครื่องที่สุวรรณภูมิ ตอน 4 โมงร้องไห้จากออฟฟิตนั่นแหละ ไปจนถึงสุวรรณภูมิก็ยังไม่หยุดร้อง ได้บอร์ดดิ้งพาส แล้ววิ่งเข้าเกต ไปที่เครื่องก็ร้องไห้ จนได้ที่นั่งก็ร้องไห้ หาทิชชู่ไม่เจอ พี่แอร์ก็ให้ได้แค่ทิชชูเปียกที่หน้าเราก็เปียกไปหมด สภาพนั่งเครื่องลำใหญ่ของการบินไทย ที่นั่งแบบ 2-3-2 นั่งเลนกลาง แล้วเราก็ยังร้องอยู่อย่างนั้น ร้องต่อเนื่อง จำได้ว่าวันนั้นเครื่องดีเลย์ประมาณ 30 นาที ร้องแบบไม่สนใจข้างๆ มีเสียงฮือตลอดไฟท์อะ (ถ้าพี่ผช. สองคนที่นั่งติดผมจำได้ ขอโทษด้วยครับ พ่อผมไม่ได้ตายครับ ร้องไห้ผิดหวังเฉยๆ) ผมยังร้องจนเครื่องแลนด์ สุดท้าย ก็ยังร้องจนได้กระเป๋า เพื่อนมารับที่สนามบินเชียงใหม่ ทางออกประตู   2 มีเสาหน้าประตู ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น ขึ้นรถก็ยังร้องจนถึงออฟฟิต ประมาณสองทุ่ม สิริรวมประมาณ 5 ชั่วโมงได้ ร้องอยู่อย่างนั้น เหมือนน้ำไม่หมดตัวได้ไง คำถามคือหยุดร้องได้เพราะอะไร ก็เพราะเบียร์สองขวด จบเลย 5555

สุดท้ายเหตุการณ์นั้นทำให้เราต้องปรึกษานักจิตในวันถัดไป และเริ่มการดูแลสุขภาพจิต แบบจริงจัง เริ่มรู้ว่างานที่แบกเกินไป และการปล่อยวางไม่ใช่เรื่องที่ทำไม่ได้ เราไม่ใช่ฮีโร่ และเราก็เก่งมากแล้ว ทุกวันนี้ไม่มีเหตุอะไรให้ต้องร้องไห้เพราะงานอีกเลย เพราะมันน่าจะร้องในวันนั้นหมดแล้ว 555 เรียกว่าสุดๆ ทุกวันนี้มองงานคืองานไม่แบกมันเข้าตัวเรา ความสุขก็ของเรา และความทุกข์ก็ของเรา ปล่อยคนประสาทแดกเป็นเขา และเราก็แกร่งขึ้นจริงๆ

ทุกวันนี้ก็เป็นที่จดจำนะ ตำนานร้องไห้จากอโศกถึงเชียงใหม่
เป็นจุดเริ่มต้นที่เราเปลี่ยนแปลงความคิดตัวเอง และเริ่มเรียนรู้วิธีการคิดของน้องๆจบใหม่ในแต่ละปี หลายๆคนนะที่มักจะถามว่าทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไมต้องทำงานนอกเวลา ถ้าเราเมเนจงานได้ดี เนี่ย! จริงๆ เด็กเดี๋ยวนี้แกร่งนะ และแนวทางชัดเจนดี น่าสนใจนะ เพราะไม่อยากให้ใครต้องมาร้องไห้มาราธอนแบบนี้อีก

สุดท้ายฝากน้องๆ ว่า อย่าฝากความหวัง และคาดหวังไว้ที่งาน เพราะมันไม่ยั่งยืนเหมือนสิ่งอื่นนั่นแหละ

[milin @peachyblue9799]

อยากถามวัยทำงาน ทุกคนเคยร้องไห้เพราะงานมั้ยคะ

[นซ รักหมา @z_zankk]

เผื่อจะดูว่าน่ารัก😚

[เสือแผ้ว @mygulb]

เมื่อรู้ว่า ร่างกายไม่ไหวแล้ว เราก็รู้ในใจแหละว่า สาเหตุหลักเกิดจากการไม่ได้ดูแลตัวเอง ปล่อยให้น้ำตาลในเลือดสูงเป็นเวลา และไม่ควบคุม อย่างน้อย ก็ 5-6 ปีได้ (ฉีดๆ หยุดๆ)
ตอนที่ป่วยเราอาจจะเจ็บของเราคนเดียว แต่คนที่รักเราเจ็บมากกว่าเรา คือสิ่งที่ผมรับไม่ได้ที่สุด ไม่ว่าจะพ่อแม่หรือเพื่อน ที่แสดงความเป็นห่วง ผมอาจจะติดตลกว่า ถ้าตายไปไม่ต้องทำอะไรให้นะ เราทำหมดแล้ว แต่จริงๆ เราก็ไม่ได้อยากตายแบบรักษาเรื้อรัง อยากตายแบบคุณภาพ ให้คนที่อยู่กับเราไม่ทุกข์ใจ ก็รู้นะว่า ไม่ตายง่าย เพราะมันคือโรคเรื้อรัง

ผมเข้าๆ ออกๆ รพ สัปดาห์เว้นสัปดาห์อยู่อย่างนั้น ประมาณ 3 ปีได้ ตั้งแต่ 32 - 35 จนรู้สึกสนิทกับพี่ๆน้องๆ พยาบาล และคุณหมอ ผมรู้ว่าเค้าเหนื่อยนะ ที่ต้องรักษาคนที่ดื้อต่อการรักษา (ไม่ใช่ดื้อยานะ) เราเลยเห็นใจพี่น้องบุคลากรทางการแพทย์ (ตอนนี้เริ่มมองพี่ๆน้องๆ บุคลากรทางการแพทย์ทุกคนทีมเดียวกันกับเรา เพราะพี่เค้าอยู่กับเราในการทำงานรักษา เพราะเรากำลังทำงานดูแลตัวเราเอง เป็นหน้าที่ที่เราต้องทำ และพี่น้องบุคลากรทางการแพทย์ทุกคนก็สนับสนุนเรามากๆ)

เริ่มจากเปลี่ยนสถานที่รักษา กลับมารักษาที่ รพ. บ้านเกิด (ที่แรกที่ตรวจเจอเบาหวานนั่นแหละ) รอบนี้กลับมาพร้อมแจ้งหมอว่า เราอยากกลับมารักษาแบบจริงจัง เราเลือกจะทำงานแบบ WFH (บางวัน ก็ From Home บางวันก็ From Hospital) ในช่วงแรกก็ต่อรองกับพี่หมอหนักมาก เราเตรียมตัวเพื่อไปต่อรอง ด้วยการตรวจนำ้ตาลปลายนิ้ว ก่อนทุกมื้ออาหาร และจดไว้ในแอพ แล้วนำตารางการฉีดยาแบบเดิม (Mixtard 70/30) มาเสนอพี่หมอว่ามันไม่ตอบโจทย์เลยครับ ยังคงคุมน้ำตาลไม่ได้ ผมเคยรักษาแบบ rapid insulin (จริงๆ ตอนย้ายกลับมารักษาบ้านเกิด เราก็เจอคุณหมอคนก่อนหน้า แต่แกไม่อินกับวิธีการรักษาที่เราเสนอ แกก็ไม่ผิดนะ เพราะว่าเราไม่มีหลักฐานอะไรพิสูจน์ได้ว่าทำได้จริง เรายังเชื่อตัวเองว่า วิธีนี้ของเราน่าจะเห็นผล เลยต้องขอเปลี่ยนจนเจอพี่หมอคนปัจจุบัน) พร้อมบอกว่า ผมเรียนการคำนวณ carb มาแล้วและจำนวนที่ฉีดจะเป็นจำนวนเท่าไร พี่หมอก็อึ้งนะ ที่มาขอแกแบบนี้ แต่แกยอมเปลี่ยนวิธีการรักษามาเป็น การฉีด rapid insulin ตามมื้ออาหาร (ในครั้งแรกที่เจอกันกับพี่หมอคนปัจจุบัน)

ในช่วงแรก ผมตรวจปลายนิ้วทุกวัน จนนิ้วเรามีแต่รอย จากไม่เจ็บจนเจ็บไปหมด ปลายนิ้วมีแต่จุดแดง ช้ำบางบางที เรายอมรับว่า ถึกและทน ปลายนิ้วปวดๆ ก็ไม่เป็นไร ทำแบบนี้ไปประมาณ 3-4 เดือน แล้วพี่หมอก็พูดว่า รู้จัก CGM มั้ย ผมก็เคยได้ยิน แต่ก็บอกหมอว่าจะ Accurate แค่ไหน และผมก็ต้องจ่ายในราคาที่ไหวได้มั้ย พี่หมอไม่บังคับ แต่ผมก็ไม่ละความพยายามนะ ในช่วงแรกของการค้นหาก็เจอแต่ที่นำเข้าจากเมกา แพงนะ แต่เค้ามีชื่อเสียง ดาราระดับโลกใช้กัน แล้วเราจะ afford หรอนะ (คำถามในหัว)

ในช่วงแรกก็ลองค้นในโลก shopping online ก็เจอหลายตัว จนตัดสินใจยี่ห้อของจีน เป็นยี่ห้อสีแดงกล่องขาว ขนาดของ CGMใหญ่กว่าเหรียญสิบ ต้องติดตรงหน้าท้อง เราก็ลองติด แต่ความแม่นยำ ก็ต้องตรวจควบคู่กับปลายนิ้ว มีค่าแตกต่างกันประมาณ 5 - 10 mg/dL ซึ่งต่างสูงมากกกก

สิ่งที่ได้คือ เราเห็นเทรนน้ำตาลของเราและการจดการฉีดยาของเราชัดเจนขึ้นแบบ 7/24 เอากราฟไปให้พี่หมอ พี่หมอก็แนะนำการรักษาของเราได้ชัดเจนมากขึ้น ในปลายปี 2024 ก็รู้ได้เลยว่า CGM ทำให้การดูแลตัวเองของเรามันง่ายขึ้นตริงๆ การฉีดยาของเราก็ติดตามการกินได้จริง กราฟมีทั้งว่า ช่วงไหนน้ำตาลเราสูงแม้ฉีดยาไปแล้ว หรือว่าช่วงไหนน้ำตาลเราดีมาก หรือช่วงไหนมันเป็นอย่างไร

เราเองก็ไม่ได้เปรียบเทียบกับการใช้ชีวิตเท่าไร แต่พอเราคุ้นเคยกับกราฟ และการใช้ชีวิตเราก็พอจะเล่าเรื่องราวให้พี่หมอไปวิเคราะห์อาการต่างๆ และพี่หมอปรับยาให้เราระหว่างการรักษาการอักเสบไปพร้อมๆกัน สุดท้ายแล้วมันช่วยทีมรักษาจริงๆ เราร่างกายดีขึ้น การรักษาอาการอักเสบดีขึ้น ภูมิแพ้ก็ดีขึ้น การออกกำลังกายก็ไม่ทำแบบหนักเกินไป

การทำงานของเครื่องคร่าวๆ เมื่อติดไปแล้วเครื่อง CGM มีเข็มขนาด 1.5 - 2.5 cm ได้ แล้วจะมีตัวยิงติดมาเป็นแท่ง คนไม่กลัวเข็มแบบเราก็ไม่กังวลเท่าไร กังวลอย่างเดียวคือติดแล้วใช้งานไม่ได้ เสียดายเงิน เพราะราคาอยู่ประมาณ 1000 - 1500 ต่อชิ้น เมื่อเครื่อง CGM ถูกยิงและติดเข้ากับเรา เข็มที่แทงเข้าไปในชั้นไขมัน ก็จะส่งสัญญาณค่าน้ำตาลในเลือดจากบลูทูธที่ติดในเครื่องเล็กๆนั่นแหละ แล้วสัญญาณก็ส่งไปยังมือถือของเรา แล้วระบบก็บันทึกค่า และซอฟต์แวร์บนมือถือก็บันทึกไปเรื่อยๆ ตามรอบที่ส่งเช่น ทุก 3 นาที 5 นาที ขึ้นอยู่กับรุ่น แล้วเราก็ได้ข้อมูลค่าน้ำตาลตรวจสอบเทรนย้อนหลัง ถ้าค่าน้ำตาลต่ำหรือสูงกว่าช่วงที่กำหนดไว้ มือถือก็สั่นเตือน เช่น ตั้งค่าไว้ ไม่ต่ำกว่า 70 mg/dL และไม่สูงเกิน 150 mg/dL มือถือก็แจ้งเตือน แบบสั่นและเสียง ยิ่งกรณีน้ำตาลต่ำ เราก็จะรู้ตัวละว่า น้ำตาลตก กลูโคสต้องเข้า 555

นี่คือทำให้เราระวังการกินของเรามากขึ้น ในช่วงปลายปี 2024 - Q1 2025 ผมสังเกตว่าการกินของผมเปลี่ยนไปอย่างมากจากการติด CGM ในช่วงแรก ทั้งการกินข้าว ที่เปลี่ยนจากข้าวขาวมาเป็น กินข้าวกล้อง หรือข้าวไม่ขัดสี GI ต่ำๆ เพิ่มผักในเมนูอาหารมากขึ้น แต่ตอนนั้นไม่กินเนื้อสัตว์เนื้อแดงเลย (ไม่รู้เกิดจากอะไร กินแล้วไม่ย่อย เลยเลือกไม่กิน) แต่น้ำตาลในเลือดก็เริ่มควบคุมได้

แต่ก็มีจุดที่ต้องพิจารณาเพิ่ม เพราะถือว่า CGM ตัวนี้ยังทำให้ผมรู้ว่า มันไม่เสถียร์อยู่ ทั้งบางทีบอกว่าติดได้ 15 วัน แต่พอวันที่ 10 ของการติดค่าเริ่มรวนๆ หรือกาวหลุดไปดื้อๆ ทั้งๆที่ติดตรงพุง (ใครจะมาดึงออก ใช่ปะ) เราก็ตามหาของใหม่ไปเรื่อยๆ

จนวันนึงไปออฟฟิตที่กทม ประมาณช่วง Q2 2025 พี่หัวหน้าก็แชร์ว่ามี CGM อีกตัวนึง พี่ติดนะ ทำไมน้ำตาลพี่สูง ไม่ลงเลย เราก็แชร์เรื่องการกิน การออกกำลังไป พี่หัวหน้าก็ปรับการกินการออกำลัง ทุกวันนี้ไม่ใช้ยาในการรักษา และยังติดเครื่องนี้มอนิเตอร์น้ำตาลในเลือดเหมือนกัน

เราก็เอาบ้าง ยี่ห้อนี้ของจีน กล่องขาวฟ้า เล็กกว่าและติดบริเวณต้นแขน ท้องแขนได้ เราก็ติดดูกล่องแรก ดูว่าค่าจะเป็นอย่างไร ยอมรับว่า แอพอาจจะไม่ดีเท่าอันก่อนหน้า แต่มีอัพเดทมาตลอด ช่วงนี้เข้ามาอยู่ใน แพตฟอร์มออนไลน์ของไทย เยอะมาก ทั้ง แอพส้มแอพดำ สรรหากันได้เลยนะครับ ลองๆ

เรารู้ว่าพล่ามมาหลายโพสต์ แต่อยากจะบอกว่า ตัว CGM ทำให้หมอและคนไข้ มีแนวโน้มในการรักษาและดูแลตัวเองได้ดีขึ้น
ผมรู้ว่า ....
ถ้ากิน ultra process food นำ้ตาลมาจากไหนพุ่งๆ
ผมกินขนมปัง insulin intake แค่ไหนก็สวิงสูง จนเวียนหัว
ผมเครียดมากๆ blood sugar ก็จะสูงแบบหาทางลงยาก ต้องไปคลายเครียด (พูดคุย หรือ ไปเจอเพื่อน หรือ ไปนั่งสวน)
ผมรู้ได้เลยว่า มัทฉะร้านไหน ผสมแป้ง หรือร้านไหน ใช้ยอดอ่อนใบชาจริงๆ
อ้อ ข้อนี้แตกต่างชัดเจน คือการออกกำลังกาย แบบ Weight training จะปล่อยให้ค่าน้ำตาลในเลือดสูง แต่ถ้า เดินเร็วบนลู่ หรือเดินเยอะๆ ทำให้ค่าน้ำตาลของเราลดลงได้
ผมไม่ได้อยากแนะนำยี่ห้อไหนเป็นพิเศษ แต่ผมอยากแนะนำว่า เราดูแลตัวเองในยุคนี้มีเครื่องมือช่วยเรา มอนิเตอร์ร่างกาย

เราสามารถตรวจจับความผิดปกติได้ เหมือนไม่กี่วันที่ผ่านมา ผมทำงานหนักมาก เครียดสะสม นอนไม่หลับ ร่างกายเราก็สะสมความเครียดและของเสีย เลือดของเราก็เสียไปด้วย กราฟน้ำตาลสะสมของเราก็สูงไม่มีทางลงเลย ทั้งๆที่เราฉีดยาเต็ม max ที่พี่หมอกำหนดไว้ เราก็รู้เลยว่า ร่างกายเราสร้าง insulin resistance ไว้ ดังนั้น ผมอาจจะสรุปได้ด้วยตัวผมเองว่า ถ้าเครียดให้เบรค แล้วถ้าเครียดแล้วอ้วน โทรม หน้าดำ ตัวดำ ไม่สดชื่น เนี่ยแหละเกิดจากเลือดของเรามีแต่สารแห่งความเครียดทำให้ ร่างกายพัง

คนที่ตามอ่านซีรีย์นี้มา ผมอยากจะบอกว่า ผมไม่ได้มองว่า เป็นเบาหวานเป็นเรื่องโชคร้ายสำหรับผมเลย ผมมองโลกใหม่ทุกวัน ผมรู้ว่า เมื่อผมรักษาตัวเองได้ พี่น้องบุคลากรทางการแพทย์ก็พรัอมรักษาผมทุกคน และเครื่องมือที่ผมได้ใช้ในวันนี้ก็ช่วยให้ผมรู้จักตัวเอง หลายคนอาจจะมองว่า เปลือง แต่สำหรับผม ผมมองว่าคุ้ม เพราะเมื่อผมมีชีวิตที่ทำงานได้ ผมก็อยากส่งต่อเรื่องราวประสบการณ์ ทั้งเรื่องงาน เรื่องสุขภาพให้ทุกคน ไม่มากก็น้อย ทิ้งไว้

หากข้อมูลทางการแพทย์อันไหนที่เกิดจากข้อความชุดนี้ทำให้พี่น้องบุคลากรทางการแพทย์คันมืออธิบาย ผมยินดีรับฟังนะครับ และเพื่อนชาวเน็ตคนไหนอยากแบ่งปันเรื่องราวการต่อสู้ ในโรคเบาหวานอยู่ ผมขอเป็นกำลังใจให้ คุณจะมีวิธีการของคุณ และคุณจะมีความสุขในทุกวัน

[เสือแผ้ว @mygulb]

CGM (Continuous Glucose Monitor) ไม่ได้เป็นเรื่องใหม่แต่ใช้แล้วรู้เลยว่า เราพังมากแค่ไหน

ประสบการณ์ที่เป็น T1D (เบาหวาน ชนิดที่ 1) มามากกว่า 22 ปี การอยู่กับการรักษาไม่ง่าย และเรื่องราวเหล่านี้ควรส่งต่อให้หลายๆ คนได้เข้าใจสักที เพราะ ไม่ง่ายกว่า จะมาถึง วัย 36 แบบไม่ตาย หรือเน่าไปซะก่อน

เรื่องราวมันเกิดจากคนอยากทำอาชีพในฝัน แล้วช่างสังเกต จบด้วยการใช้ชีวิตในวัย 35+ แบบอยากเล่า

[เสือแผ้ว @mygulb]

ขอแวะเรื่องสิทธิ์การรักษาที่ได้รับในชีวิตที่เปลี่ยนไปตามช่วงต่างๆ เพราะค่อนข้างมีผลต่อการรักษาระยะยาวสำหรับคนที่ต้องเป็นพนักงานประจำ (เผื่อเป็นเคสให้บางคนในโลกออนไลน์ได้รับรู้ถึงความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นได้)

สิทธิ์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดคือ สิทธิ์บุตรข้าราชการ
สิทธิ์นี้ถือเป็นสิทธิ์พิเศษที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด พ่อเป็น ตชด. ที่ตรากตรำในชายแดนมาตั้งแต่แกอายุ 17 เราก็เกิดมาพร้อมสิทธิ์นี้ ที่ได้รับการรักษาใน รพ. รัฐ ตั้งแต่จำความได้ รพ.​ที่บ้านเกิด ก็จะได้นอนห้องพิเศษ ไม่รู้จักหรอก ห้องรวมคืออะไร นอนหลายๆคน คืออะไร จำได้ว่าป่วยและต้องนอน รพ. ก็จะมีห้องแยกให้ ถือว่า เป็นสวัสดิการที่ให้กับพ่อเรานะ (นึกย้อนมาวันนี้) ในวันที่เรารู้ว่าเป็นเบาหวาน สิทธิ์นี้ก็ Cover ตั้งแต่ตรวจคัดกรอง ไปจนถึงยาหลอดแรก ปากกาฉีดอันแรก จนถึงอายุบรรลุนิติภาวะ (จำไม่ผิดก็ตอนเข้ามหาลัยไปแล้ว)
ยาที่ได้นั้น ถือว่า เป็นตัวชี้วัดแรกของชีวิตเรา คือเราได้ปากกาอินซูลิน ที่มีหัวปากกาเป็นเข็ม หมุนจำนวน unit ที่ต้องฉีด และตัวยาก็เป็นกะเปราะ ที่เรียกว่า penfil ที่เราเปลี่ยนง่ายๆ จำได้ว่าตัวยาอยู่นอกตู้เย็นได้ 7 วัน (ในยุคนั้น)

สิทธิ์ที่ได้ตามมาคือ 30 บาทและนักศึกษา มช.
เมื่อเกิดการเปลี่ยนถ่ายสิทธิ์และเจออาจารย์หมอที่กรุณาสอนให้เราใช้ชีวิตในวันนั้น สิทธิ์นี้ไม่ได้กระทบกับการใช้ชีวิต เพราะเราเพิ่มการตรวจปลายนิ้ว ที่ต้องมีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมอยู่แล้ว ในสมัยที่ strip ตรวจปลายนิ้ว 100 ชิ้น 1500 - 2000 บาท (ก็คำนวณและ manage กันไป) ว่าจะอยู่ได้ครบเดือนหรือเปล่า ก็ต้นทุนนึงในชีวิต
ยาที่ได้นั้น คือ ปากกา insulin รูปแบบเดียวกัน พกพาง่าย และใช้ยาที่เป็น rapid penfil ที่ตัวยาข้างในจะแตกต่างไป แต่ก็เก็บรักษาได้ไม่ต่างกัน พกพาก็ง่าย มีกระเป๋าสำหรับพกพา ใส่กระเป๋าอันเดียวก็ออกบ้านได้

ชีวิตที่เปลี่ยนไปในวัยทำงานกับสิทธิ์ประกันสังคม
จุดพลิกผันที่แท้จริงก็เริ่มต้นเมื่อต้องย้ายเข้ามาทำงานใน กทม. ยาที่ต้องใช้ ก็เปลี่ยนไป เพราะสิทธิ์เปลี่ยนพอย้ายเข้า กทม. รพ. ที่เลือก ก็เป็นรพ. เอกชน (ที่รับสิทธิ์ประกันสังคม) ยาที่เบิกจ่ายให้ก็เป็นแบบขวด พร้อมเข็มฉีดยา ยาไม่สามารถออกมาเจออากาศภายนอกได้ อยู่ในอุณภูมิที่ควบคุม (ในตู้เย็น) ตลอดเวลา แล้วเวลาไปทำงาน เราจะพกอะไรแบบนี้ไปยังไง หรือเข็มฉีดยาละ เราต้องพกออกไปกินข้าวกับเพื่อนร่วมงานยังไง หรือว่าจะต้องตรวจจับยังไง ถ้ายาที่ได้เป็นขวดๆ แล้วตอนนั้นเราก็ต้องดึงยาออกมาใส่เข็มแล้วพกไปแบบนั้น ไม่สามารถมีใครแนะนำได้ว่า ควรใช้ชีวิตอย่างไร เราออกแบบชีวิตเราเอง สุดท้ายการดูแลตัวเองก็เป็นเรื่องยาก พอยุ่งยากมากขึ้น เราก็เลือกจะละเลยไปบ้าง ฉีดเช้า ไม่ฉีดกลางวัน ไม่ฉีดเย็น กลับมาฉีดก่อนนอน ปล่อยให้น้ำตาลในเลือด ไม่คงระดับใน 1 วัน ทำให้เกิดอาการน้ำตาลสวิง เวียนหัวบ่อยๆ เมื่อช่วงไหนอยากดูแลดี ชีวิตก็มีค่าใช้จ่ายเยอะขึ้นไปอีก เลยเลือกที่จะไม่เห็นตัวเลข ที่เจาะปลายนิ้วไปด้วย เมื่อยากมาก ก็ขอหมอปรับ เป็น Mixtard 70/30 แต่ก็ได้ยาแบบขวดอยู่ดี (จริงๆ ก็คาดหวังว่าจะได้แบบปากกา แต่ต้องจ่ายเอง) ก็ยอมรับว่าค่าใช้จ่ายเหล่านั้น ในวัย 20 กลางๆ เงินเดือนพอยังชีพได้ ก็คงเลือกจะใช้สวัสดิการที่เรามี ที่เราจ่ายทุกเดือน

วันนึงก็เกิดคำถามว่า ทำไปคนที่สิทธิ์การรักษาประกันสังคมแบบเดียวกันแต่คนละ รพ. ถึงได้ยาไม่เหมือนกัน (แตกต่างทั้งระหว่าง รพ. รัฐ กันเองกับรพ. รัฐกับรพ.เอกชน) เราเองได้แต่ตั้งข้อสังเกต แต่ก็พอจะรู้ว่า สิทธิ์ประกันสังคมไม่ได้มีบัญชียาเหมือนกับ สปสช. (หรือเปล่า) ทำให้ยาที่ได้ไม่เหมือนกัน นอกจากนั้น ยาบางตัวคนไข้สิทธิ์ 30 บาทได้รับ แต่ประกันสังคมจ่ายเอง (งง นะ) จึงเกิดคำถามตลอดว่า ประกันสังคมทำไมถึงยาก ทำไมแตกต่าง ไม่เคยมีคำถามว่าทำไมต้องจ่ายประกันสังคมทุกเดือน แต่มีคำถามว่าทำไมถึงแตกต่างจากภาครัฐที่ให้กับคนทั่วไปที่ไม่ได้จ่ายเข้ากองทุนแบบบังคับ

พอใช้ชีวิตยากขึ้น การรักษาตัวเอง และการรักษาของหมอก็จะตามมีตามเกิด (ไม่โทษหมอ ไม่โทษใคร แต่อยู่ที่เราจัดการไม่ได้) เราก็ปล่อยปะละเลย มาเป็นเวลา หลายปีที่ให้น้ำตาลในเลือดสูง ไม่ควบคุม เครียดกับชีวิตการทำงาน สุดท้าย เราก็เจออาการต่างๆ ที่ทะยอยเริ่มขึ้นหลังจากเป็นโควิดครั้งที่ 1

ปวดกล้ามเนื้อ ร่างกายอักเสบไม่ทราบสาเหตุ เช่น เยื่อบุตาอักเสบ แผลผื่นคันที่หายยาก (แข้งเราจะมีลายแผลด่างๆ ไม่ค่อยสวย) และแผลเป็นเรื้อรัง (ถ้าเป็นเล็บขบไม่รีบตัด ก็จะมีหนอง) เคยป่วยเพราะเป็นแผลที่น่องเกิดจากรอยนิดเดียว แล้วอักเสบไม่หายแผลลุกลาม จนต้องใส่ยาฆ่าเชื้อ 75 กระปุก (วนอยู่อย่างนั้น) และเมื่อเวทหนัก ร่างกายพังกว่าเดิม จนเราต้องแอดมิด อาการเหล่านี้ทำให้เรารู้สึกพัง ในช่วงอายุ 32 เป็นต้นมา

สุดท้ายผมตัดสินใจเพื่อให้การรักษาแบบเดิมกลับมา และมีความสุขในการดูแลตัวเองมากขึ้นหลังจากที่ทนนอน รพ ต่อไปไม่ได้ (เห็นความรัก ความเป็นห่วงของแม่ เห็นความพยายามของหมอ และพี่ๆ พยาบาลทุกคน) เดี๋ยวมาแชร์ต่อว่า เราปรับกลับมา ใช้เวลาเท่าไร เป้าหมายคืออะไร และใช้อะไรบ้าง เผื่อให้ชาวเน็ตได้เอาไปปรับใช้กันครับ

[เสือแผ้ว @mygulb]

ฟีลหนุ่มเมืองเหนือ หม้อฮ่อม วันทำงาน

[POND WH @pungpons]

อยากเห็นชุดทำงานเพื่อนๆจังเลยครับ 😙👔

[เสือแผ้ว @mygulb]

ช่วงพี่อยากบอก
น้องช่วยจัดการเวลาส่งงานให้รวมเวลาให้พี่ตรวจฟีดแบคด้วย
ประเมินเวลาให้ดี อย่าให้บีบตัวเราและเพื่อนร่วมงานจนเกินไป
น้องต้องให้เวลาพี่ตรวจ และน้องแก้ และพี่คอนเฟิร์มก่อนส่งลูกค้านะครับ
แต่ถ้าน้องชำนาญแล้ว โปรดจัดการทั้งหมดนี้ได้เลย แบบไม่มีชื่อพี่เป็นคนตรวจนะ

[เสือแผ้ว @mygulb]

ขอแบบนี้เลย อีก 2 ปีเจอกัน

[notyourgoodboy @yourgoodboytj]

เริ่มจากตรงไหนดี 🤔

[เสือแผ้ว @mygulb]

ตอนได้งานลูกจ้างโครงการภาครัฐที่นึง สุดท้ายไฟแรงมาก ทำการพัฒนาระบบแบบ All in one แบบ Full Stack Developer ทำได้ 10 เดือน งานไม่เดินไปไหนมีแต่กูเนี่ยเดินไปมา ความเจ้าขุนมูลนายสุดๆ ไม่อยากทน ตั้งแต่ออกจากตรงนั้น ฉันไม่เคยเหยียบเข้าไปสมัครงานราชการอีกเลย เพราะฉันมั่นเกินไป

[K @kimkwaa_]

เล่าประสบการณ์การเป็น first jobber ครั้งแรกของทุกคนหน่อย

[K @kimkwaa_]

เล่าประสบการณ์การเป็น first jobber ครั้งแรกของทุกคนหน่อย