گاهی خدا یه دری رو برات باز میکنه که تو همه درها رو زده بودی جز اون! اولش فکر میکنی خدا میخواست حالتو بگیره ولی بعد میبینی اصلا درِ اصلی و درست همون بوده که خودش باز کرده و تو عمری در جهل و غفلت به سر میبردی.
@fazi6 آره خب تو محیط کار خیلی سختتر میشه چون مجبوری با آدمایی کار کنی که نه طرفیت شنیدن دارن نه امکان قطع رابطه وجود داره. اونجا میشه با حفظ حریم حرفهای جبران کرد
یه توصیه دوستانه از طرف یه روانشناس: اگه تو روابط دوستی از کسی دلخور شدین، رک بهش بگین، حتی اگه در حد فحش باشه! ولی با رفتارهای دوگانه و نایس بودن ظاهری گیجاش نکنید. آدمها حق دارن بدونن واقعا چه حسی نسبت بهشون دارین. شفافیت، حتی تلخ، سالمتر از ابهامه.
@I_IastI شفافیت برای روابطِ سالم و ارزشمنده و نیاز به امنیت روانی داره، اگه طرف مقابل امن نیست، سکوت و فاصله گرفت�� و حذف هم هم یه نوع مرزبندی سالم و به جاست
آه که چقدر دقیق و درست بود. مسئله فقط هم «تنها نبودن» نیست، آدم ممکنه وسط شلوغی زندگی، حس موفقیت و استقلال و هزار چیز خواستنی، باز هم عمیقاً احساس کنه جای مهمی از زندگیاش خالیه. انگار بعضی نیازهای عمیق رو نمیشه با هیچ دستاوردی دور زد.
نمیدونم شاید احمقانه به نظر برسه ولی تقریبا تمامی معناهای ممکنی که در جهان امروز وجود دارن، از تحصیلات، موفقیت شغلی، ثروت، شهرت و تموم چیزهایی که آدما بنظر میرسه برای رسیدن بهشون تلاش میکنن امروز، برای من تقریبا کارکردی ندارن بدون حضور چیزی از جنس عشق یا دوستی که در اون مهری
@SARKPOCK آره میتونه از همین جنس باشه وقتی احتمالِ از دست دادن یا طرد شدن رو نمیتونیم تحمل کنیم، گاهی خودمون پایان رو رقم میزنیم تا حداقل انتخابکننده باشیم
تو تنظیمات اینستاگرام یه گزینه داره که میگه بعد از مرگِ من پروفایلم رو حذف کن. یه اکانت معرفی میکنی که گزارش خبر مرگت رو به اینستاگرام با مدرک بده مثلا با آگهی ترحیم. بعد اینستاگرام اول اکانتت رو memorialized میکنه و برات بزرگداشت میگیره بعد از تایید نهایی برای همیشه پاک میکنه