آدمها معمولاً خشمشون رو سر کسانی که واقعاً مستحق اون هستن خالی نمیکنن، بلکه روی کسانی خالی میکنن که مطمئنن دوستشون دارن و در نهایت اونها رو میبخشن.
دیگه بزرگ شدی عزیزم؛
نمیشه فرار کنی
باید از پس غمها، دلتنگیها، تصمیمهای سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش میکشی، تنهای تنها.
آدم اولش حوصلهی همه رو داره، بعدش فقط حوصلهی آشناهاشو داره، بعد فقط حوصلهی دوستاشو، بعدتر دوستای صمیمیش، بعدتر حوصلهی اونارو هم نداره، آخرش که میرسه، دیگه حوصلهی خودشم نداره…
الان مرحله اخرم😂