خوشحالند که مراسم رو محترمانه برگزار کردیم (انگار ما وقت داشتیم که کاری کنیم) و گفت که باید به همین روند ادامه بدیم و بی حاشیه پیش بریم وگرنه... دقیقا همین جمله : «چون الان اولویت سلامتی بچه ست. اگر فردا روزی رفتید مدرسه دنبالش و دیدید بچه نیست چی؟!»
ما خشک مون زد
بعضیها خیلی بیصدا کشته شدن. عکسهای قشنگ نداشتن. از شهرهای دور و محروم بودن. دوست یا حتی خانوادهای نداشتن که خاطراتشون رو زنده نگه داره. شاید حتی یه گوشی درست حسابی نداشتن که فیلم بگیرن یا زندگی هیچوقت تو موقعیت خاصی قرارشون نداده که بخوان ثبتش کنن.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
Don’t stop talking about Iran.
اگه بدونید این شناسایی بسیجی ها چه تاثیری تو ریزششون داره!
یه فامیلمون عکسش در اومده و حالا همه در تلاشن فقط مخفیش کنن و خونه خودش نباشه. در عین حال از اینکه امنیت اعضای درجه یک خانواده شو به خطر انداخته بشدت باهاش تو زاویه هستن. همشم قسم میخوره من تا حالا شلیک نکردم.
براش حکم اومده
حکمش اعدامه
یکی بیاد بگه باید چکار کنیم؟
چه جوری نجاتش بدیم؟؟؟
خواهش می کنم بگین که میشهههه
این بچه زندگی نکرده همش کار بوده و کار
بمیرم براش تازه ۲۰ سالشه