من اولین فراخوان خود را امروز با شما در میان میگذارم و از شما دعوت میکنم که این پنجشنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دیماه، همزمان سر ساعت ۸ شب، همگی چه در خیابانها یا حتی از منازل خودتان شروع به سردادن شعار کنید. درنتیجه بازخورد این حرکت، من فراخوانهای بعدی را به شما اعلام خواهم کرد.
@hafezeh_tarikhi جاویدنام کیانوش سنجری تعریف میکرد این مجری رضا رفیع که روبروی ضرغامی نشسته در دوران نوجوانی از موقعیتش میخواسته سوءاستفاده کنه و به کیانوش و دوستش تعرض کنه البته قبل از عمل از دستش فرار میکنند. اغلب مثل رهبرشون مجتبی هستند.
عادل فردوسیپور، ۱ خرداد ۱۳۹۶:
حضور پرشور و مقتدرانه شما پای صندوقهای رای را تبریک میگویم. حضور شما فوقالعاده بود. واقعا چقدر خوب هستید شما. اصلا چقدر ماه هستید شما
راهپیمایی گروهی از ایرانیان ساکن آلمان در دوسلدورف در آستانه سالروز درگذشت محمدرضا شاه پهلوی و گرامیداشت یاد و میراث پادشاه فقید ایران.
محمدرضا شاه پهلوی پنجم مرداد ۱۳۵۹ در قاهره چشم از جهان فروبست و در مسجد الرفاعی این شهر به خاک سپرده شد.
عزتالله ضرغامی، رئیس سابق صداوسیما و تحت تحریمهای حقوق بشری آمریکا، بریتانیا و اتحادیه اروپا به اتهام مشارکت در سرکوب اعتراضات ۸۸ (اردیبهشت ۱۳۹۹):
شبها که عادل فردوسیپور خوابش نمیبره یا من خوابم نمیبره روی واتساپ حال میکنیم با هم. چت داریم، چتهای خوبی هم داریم
Iran is not Iraq. Iran is not Libya. And treating it as though it were is a profound strategic mistake.
In my new article for @Jerusalem_Post , I examine the increasingly common argument that the fall of the Islamic Republic would inevitably produce another failed Middle Eastern state.
Iraq and Libya were 20th-century constructs. Prior to the 20th century, neither existed as a unified nation-state. Applying the Iraq or Libya framework to Iran is therefore not only historically inaccurate, but a severe strategic mistake.
Georg Wilhelm Friedrich Hegel famously described Iran as the first historical state in the world. Iran is a society with deep institutional memory, national consciousness, and a shared, deeply rooted understanding of sovereignty.
This matters immensely, because durable political transformation depends on historical continuity, not invention.
Iran has lived political modernity before. It does not need to invent it from scratch, it needs to restore it.
Prince Reza Pahlavi embodies this experienced future, directly connecting Iran’s deep historical experience to a Western-aligned, stable tomorrow. This continuity is not merely theoretical, it is visible today in the national unity expressed inside Iran and across its global diaspora.
Different foundations produce different outcomes. Iran’s future should not be judged through the failures of Iraq and Libya.
Read my full article here.
https://t.co/sQ6uDKrhdN
تجمع ایرانیان دانمارک در کپنهاگ در آستانه سالروز درگذشت محمدرضا شاه پهلوی و گرامیداشت یاد و میراث پادشاه فقید ایران.
محمدرضا شاه پهلوی پنجم مرداد ۱۳۵۹ در قاهره چشم از جهان فروبست و در مسجد الرفاعی این شهر به خاک سپرده شد.
I had the honor of meeting Crown Prince Reza Pahlavi in Paris to discuss our 2,500-year biblical bond, and work towards a free and democratic Iran.
Beyond supporting the Iranian people's fight for liberty, I announced the launch of the Iran Peace and Prosperity Fund - a global private investment initiative designed to mobilize international business and capital to rebuild Iran’s economy the moment the regime falls.
To mark this turning point, I presented him with two Jerusalem-stone Mezuzahs, inscribed by an Iranian-Israeli scribe. One will hang at the future Israeli Embassy in Tehran, and the other at the Iranian Embassy in Jerusalem.
We stand shoulder to shoulder with the brave people of Iran as we prepare for a future of freedom, peace, and mutual prosperity.
«ایران» همان کار بزرگ ماست…
هر جامعه به يک امر برتر نياز دارد، چیزی که انسان حاضر باشد بخشی از خود را براى آن فدا كند. براى ما، آن امر بايد ايران باشد. آنچه انسان را از اسارت منفعتهای لحظهاى رها ميكند، داشتن امرى كه ارزش وفادارى داشته باشد، چیزیکه بتوان خود را در نسبت با آن معنا كرد.
اگر #ايران به عاليترين تعهد اخلاقى و جمعى ما بدل نشود، در لحظههاى سرنوشت ساز، هر منفعت کوچکی بر آن غلبه خواهد كرد...
۷۰ زندانی سیاسی کنونی و پیشین پادشاهیخواه در بیانیهای در سالروز «به جاودانگی پیوستن شاهان ایرانساز پهلوی» یاد رضا شاه بزرگ و محمدرضا شاه را گرامی داشتند: «بیگمان پیوند دوباره شاه و ملت میتواند ایران را نجات دهد و دوباره به دروازههای تمدن برساند.»
https://t.co/fSj5g0RAPj
شاهزاده رضا پهلوی در پاریس با سیلوان آدامز، رئیس شاخه اسراییل کنگره جهانی یهودیان، دیدار و درباره آیندهای آزاد و دموکراتیک برای ایران و برقراری دوباره روابط دیپلماتیک میان ایران آزاد و اسرائیل گفتوگو کرد.
در این دیدار، آقای آدامز با تأکید بر حمایت یهودیان جهان از چشمانداز شاهزاده رضا پهلوی برای ایرانی آزاد و دموکراتیک گفت:
«ما شانهبهشانه شما خواهیم ایستاد.»
شاهزاده رضا پهلوی نیز با اشاره به ریشههای تاریخی روابط دو ملت گفت:
«آنچه ما در پی تحقق آن در قرن بیستویکم هستیم، در واقع دو هزار و پانصد سال پیش آغاز شده است.»
به نشانه امید به آینده، سیلوان آدامز دو مزوزای ساختهشده از سنگ اورشلیم را به شاهزاده رضا پهلوی هدیه داد، یکی برای سفارت آینده اسرائیل در تهران و دیگری برای سفارت آینده ایران در اورشلیم.
طومارهای درون این مزوزاها به دست یک کاتب مذهبی اسرائیلی ایرانیتبار نوشته شدهاند، نمادی از پیوند تاریخی ایران و اورشلیم و امید به آیندهای که در آن آزادی مردم ایران، راه را برای صلح، همکاری و شکوفایی مشترک باز خواهد کرد.
آقای آدامز در جایگاه سرمایهداری بسیار موفق، همچنین آمادگی خود را برای سرمایهگذاری و مشارکت در بازسازی ایران آزاد اعلام کرد و ابراز امیدواری کرد که بهزودی در تهران، در کنار مردم ایران، شاهد آغاز فصل تازهای از روابط میان دو کشور باشد.
ساعت ۲۵ ایران؛
ساعت ۹:۱۷ صبح روزِ ۵ مرداد سال ۱۳۵۹ بود كه اين خبر به دنيا مخابره شد: «پادشاه ايران مُرد.»
انورسادات بالباس نظامى آمد،
مستقيم به اتاق شاه رفت.
دستش را روى قلب شاه گذاشت،
به انگليسی گفت:
«تو ساعت ٩:١٧ دقيقه مردى، ايران در ساعت ۲۵»
آن روز كسی نفهميد معنی ساعت ۲۵ چيست؟
او در يک مصاحبه با خبرنگاران خارجى و داخلى
گفت: جهان عزادار شد.
امروز مردى از ميان ما رفت كه خواهان صلح بود،
بعد از او خاورميانه رنگ آرامش و آسايش به خود نخواهد ديد.
او فقط پادشاه ايران نبود.
پدرِ بزرگى براى منطقه خاورميانه بود.
روزهاى سختی را پشت سر گذاشت،
او براى دفاع از كشورش در مقابل دنيا ايستاد.
او امروز صبح مُرد اما ايران در ساعت ۲۵ از حركت ايستاد.
اين خبر به ايران رسيد، روزنامه كيهان و اطلاعات با خط درشت نوشتند: «شاه مُرد.»
عده اى از مردم شاد شدند، در خيابانها رقصيدند، به هم شيرينی و شكلات ميدادند.
در قسمت آگهى ترحيم روزنامه كيهان كسی نوشته بود:
«۵ مرداد ۱۳۵۹، ساعت ۲۵ مردم ايران بود.»
هرگز كسی نفهميد اين آگهى از طرف چه كسی در كيهان چاپ شده بود.
فرانسوىها ضربالمثلى دارند كه حركت روز و شب ۲۴ ساعت است و ساعت ۲۵،
ساعت مرگ است.
«به واقع ساعتِ مرگ ايران بود.»
ساعت ۲۵ ایران💔
اعلیحضرت همایون محمدرضا پهلوی آریامهر شاهنشاه ایران
جاویدنام ها عدد نیستند، جانهای پاکی هستند که برای آزادی میهن از اشغالگران جمهوریاسلامی جاودانه شدند. با انتشار نام و مشخصات جاویدنام های دیگر در روزها و هفتههای آینده بیشتر از این معلوم خواهم کرد که آمار دولتی یک دروغ بسیار بزرگ بوده است. هیاهوکنندگان روزهای اخیر کمتر از دو هفته دیگر که اسامی جدید با مشخصات منتشر خواهد شد شرمگین خواهند شد اگر شرم کنند. ضمن اینکه این فقط اسامی است که بدست من رسیده و شامل نام همه جاویدنام ها نیست. آمار واقعی این جنایت بزرگ شاید هرگز روشن نشود.
خانواده محسن نمازی پس از تهدید نهادهای امنیتی ناچار شدند پیکر این جوان ۱۹ ساله را به جای تهران، در جلفای آذربایجان شرقی به خاک بسپارند.
محسن و دوستش، علی مشهدی، در میدان بهاران منطقه ۱۷ تهران هدف گلوله قرار گرفتند. بنا بر اطلاعات رسیده، آخرین جمله محسن پس از اصابت گلوله این بود: «بچهها تیر خوردم… میسوزم.»
این دو دوست، ساعاتی بعد، هر دو جان خود را از دست دادند
#IranMassacre