خود يادداشت تفاهم جاي هيچ تبريك يا احساس شكستى ندارد. وقتى آبان ماه به امروز برگرديم و ببينيم يادداشت تفاهم اجرا شده يا نه، مى شود درباره موفقيت يا شكست صحبت كرد.
انتقاد به این متن انتقاد برانگیز:
- عدم بررسی روندها به شکلی که فقط موقعیتهایی به صورت گزیشنی انتخاب شد.
- عدم دقت نظر بر متن قانون اساسی مشروطه
- تعمیم دادن گزینشی به آینده
مرزبندی کاملا شفافی با آقای پهلوی داشته و دارم که از دو جنبهی پیشینهی تاریخی حکمرانی پهلوی اول و دوم و تناقضهای نظری آقای رضا پهلوی هست.
ولی اقدامهایی چون تهدید، ترور یا تحقیر -مثل سسپاشی-رو کاملا ناصواب و غلط میدونم.
هرکه باد بکارد طوفان درو میکند، فرقی ندارد کی باشه.
هرچند هیچ کتابی تقدس نداره و میشه به صریحترین حالت ممکن نقدش کرد - به خصوص کتابهای نظری - ولی این نوع برخورد با کتاب بیش از اینکه نقد یک ایده باشه، نشاندهندهی تلاش به منظور عدم ارتقا آگاهی و دانش میتونه قلمداد بشه.
باشد که بیاندیشیم…
اینترنت پرو یکی از شنیعترین کارهایی هست که با گردش آزاد اطلاعات صورت میگیره.
رانتی هست که فضا برای دزدی اطلاعات، هک شدن دستگاهها و آسیب دیدن اعتماد عمومی شکل میگیره.
درسته هنوز جنگ به پایان نرسیده و تمرکز به دفاع از وطن مهمه باشه، ولی بسترساز بحرانهای بعدی نباشیم.
♨️«اینترنت پرو» برای کسبوکارها؛ اینترنت طبقاتی دیگر خجالتی نیست
اینترنت عمومی در ایران دیگر یک زیرساخت قابل اتکا نیست و در هفتههایی که بخش بزرگی از اینترنت در ایران با قطع کامل، فیلترینگ گسترده و اختلال مواجه بوده، یک مسیر موازی در حال شکلگیری بوده است؛ مسیری که نه برای همه، بلکه برای گروهی مشخص تعریف شده.
اسنادی که دیجیاتو بررسی کرده نشان میدهد طرحی با عنوان «اینترنت پایدار سازمانی» یا «اینترنت پرو» در دستور کار اپراتورها قرار گرفته و از آنها خواسته شده چنین سرویسی را به کاربران تجاری خود ارائه دهند.
سرویسی که در متن آن بهصراحت تأکید شده حتی «در شرایط خاص و اختلال در اینترنت بینالملل» نیز پایدار باقی میماند و دسترسی کامل به منابع جهانی، پلتفرمها، ابزارها و وبسایتهای بینالمللی را فراهم میکند تا کسبوکارها بتوانند به کار خود ادامه دهند.
بر اساس شنیدهها و اطلاعات غیر رسمی که به دیجیاتو رسیده، ظاهرا در جریان و پس از قطعیها و محدودیتهای شدید اینترنت در دی و بهمنماه، برخی نهادهای صنفی و تشکلهای فعال در اقتصاد دیجیتال جلسات مهمی با تعدادی از شوراهای عالی، نهادهای تصمیمگیر و افراد ردهبالای کشور داشتهاند و از مشکلات کسبوکار در زمان قطع اینترنت گفتهاند.
خروجی و تصمیم نهایی برای ایجاد راهحلی در صورت رخدادن دوباره قطع اینترنت و کاهش مشکلات کسبوکارها، این بوده است که باید چیزی به نام «اینترنت ضروری» برای کسبوکارها تعریف شود تا هدف اصلیاش جلوگیری از فروپاشی اقتصادی کسبوکارها، مخصوصا کسبوکارهای اینترنتی باشد.
طبق این اسناد، هزینه فعالسازی این سرویس برای هر مشترک ۱ میلیون و ۹۸۰ هزار تومان است که با محاسبه ارزش افزوده به ۲ میلیون و ۱۷۸ هزار تومان میرسد. ترافیک مربوط به سایتها و سرویسهای فیلتر شده نیز بهازای هر گیگابایت حدود ۴۰ هزار تومان محاسبه میشود.
کافیست یک کسبوکار در این سرویس ثبتنام کند؛ پس از آن، میتواند برای هر تعداد و هر فردی که تشخیص میدهد، درخواست فعالسازی اینترنت پایدار با کسبوکار خود را بدهد.
حالا پاسخ به بحران اینترنت، بهجای اصلاح سیاستهای محدودکننده، فروش دسترسی آزاد به گروه کسبوکارهاست. تکلیف بقیه مردم در چنین شرایطی چه خواهد بود؟ اسنادی که دیجیاتو بررسی کرده نشان میدهد «اینترنت طبقاتی» نه یک سوءتفاهم رسانهای، بلکه واقعیتی است که حالا دیگر با سر و صدای رسمی در حال تثبیتشدن است.
گزارش کامل دیجیاتو را اینجا بخوانید:
https://t.co/4ohOOEYPhw
وقتی اخبار پیرامون مذاکره رو میخونم و میشنوم اضطراب میگیرم، چون یکسال گذشته هرموقع صحبت نزدیک شدن به توافق بود، جنگ شروع شد.
هر موقع به ویپیان وصل میشم، نگرانم، چون باید حساب کتاب کنم چقدر مونده، چقدر هزینه کردم، چقدر باید هزینه کنم.
@safooraseyedi به گمان من یک احتیاطی وجود دره پیرامون اینکه اگه مواضعمون با حکومت نزدیک به هم بود چیزی نگیم یا فاصله بگیریم. به خاطر همین ابهامهای زیادی وجود داره.
به نظرم هر فردی civilization رو جمهوری اسلامی ترجمه کرد، دیگه هیچ اعتباری برای گفتوگو و شنیدن صحبتهاش وجود نداره.
با انسان ناآگاه میشه حرف زد، حتی انسان خشمگین و یا مخالف، ولی با انسانی که شعور آدم را اینگونه نادیده میگیرد صحبت نشدنیست. مبارزه هم قطعا شرافت میخواد.
ترامپ اصلا معنی تمدن رو نمیدونه. چی رو میخوای نابود کنی؟ از اسکندر بدتری یا مغول؟ ما با قدرت کلمه مان در تنگناهای تاریخ ایستاده ایم و تمدن ایرانی در کلماتش، شعر و ادبیاتش رمز جاودانگی یافته. حالا ضعیف شود، تحت فشار باشد، نابود شدنی نیست.
بیش از یک ماه است با صدای جنگنده و انفجار میخوابیم، با همان صداها بیدار میشویم و در میان این همه ترس، سعی میکنیم چیزی شبیه «زندگی» را ادامه بدهیم.
در همین فاصله، آنسوی جهان، در دلِ آرامش و رفاه، کسانی نشستهاند و از بمب اتم حرف میزنند؛ انگار نه انگار که اینجا هر انفجار میتواند پایان چندین زندگی باشد، چه برسد به بمب اتم!
ما به معنای واقعی کلمه گیر افتادهایم؛ هر روز جانهای عزیز غیرنظامیان را از دست میدهیم، میترسیم، گریه میکنیم، گاهی فقط برای دوام آوردن لبخند زورکی میزنیم، از صبح تا شب با کانفیگ و انواع ویپیان درگیریم و هر لحظه با این سؤال زندگی میکنیم که آیا دقیقه بعد، خانه هنوز سر جایش است یا نه.
برای ما، جنگ فقط یک خبر یا تحلیل سیاسی نیست؛ فرو ریختن نفسبهنفسِ زندگی است. جنگ شما، کابوس هر شب ماست.
نه به جنگ، نه به بمب، نه به تصمیمهایی که از دور و نزدیک برای جان ما گرفته میشود.
چرا همه متعجب شدهاند؟
رفتارهای زشت و کریه رسانهای در یک سال اخیر
جای تعجب میگذارد؟ وقتی به #مراد و #قاضیزاده
و خیلیهای دیگر فضا میدهند، انتظار بهتری
دارید؟ علی حسین قاضیزاده امروز واقعیتش
را به نمایش گذاشت. آنچه پنهان مانده، واقعیت
بسیاری از همکاران او است.