بالغ شدن تو روابط اینجوریه که از خودت میپرسی این اگه واقعا دوستمه پس چرا منو admire نمیکنه؟
و میفهمی خیلیا اصلا دوستت نیستن فقط باهات همراه میشن تا تو رقابتی که فقط تو سر خودشونه ازت جلو بزنن
از دیدن آدمایی که تو بزرگسالی هنوز شوقِ انجام یه کاری توی تکتک حرکاتشون معلومه خیلی خوشم میاد.
امیدوارم به تکتک چیزایی که دنبالشن برسن تا شوقشون به دیگرانم سرایت کنه.
اینکه تو خیابون ببینی همه آدما خوشحال و امیدوار از بغلت رد میشن یه لول دیگهای از حس خوشبختی به آدم میده.
ولی دوس دارم اینو تو کشور خودم ببینم نه مجبور شم بخاطرش برم یجایی پر از آدمای غریب.