inşallah hepimiz çok mutlu oluruz. hepimizin sıkıntıları gider. hepimiz mutlu yaşarız. çok yoruldum kaygılardan, belirsizliklerden, gözyaşından, baş ağrısından..kendim için ne kadar mutlu olmayı istiyorsam herkes için o kadar istiyorum.
Bebeklere el sallayan, tanımadığı insanlara gülümseyen, kahve aldığı baristaya nasıl olduğunu soran, kendine çiçekler alan ve büyüklerini arayan o kız, bir gün asla aşkı bulamayacağını söylüyor… Oysa aşkın ta kendisi.
kendini yetiştirme sancısı. yirmilerinin başıyla sonu aynı olmasın diye çırpınış. kendini kendine karşı kanıtlama sorumluluğu. ait olmadığın yerden kurtulma çabası. bitmeyen bir büyüme ağrısı
ışığın çok parlıyor veya sesin çok çıkıyor diye değil, sadece merak edildiğin için anlaşılmanın tertemiz bir havası var. o hava geldiğinde pencerelerinin olduğunu, saçlarının uçuştuğunu ve yürüyüşleri sevdiğini hatırlıyorsun.
herkes olması gerektiği yerde; ne eksik ne fazla. “insan yürüdükçe yolunu, yaşadıkça kendini buluyor” sözünü artık çok iyi anlıyorum. anlamaktan çok, hissediyorum… kalbinizdeki güzel niyetler sizi bulsun. Amin.