نگار سایه

‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏خبرنگار، هستم همچنان و همیشه... از ۱۳۸۲ تا ....

[ققنوس @Phoenix_LTR]

هاروکی موراکامی:

"بهترین آدم‌های زندگی ما آن‌هایی هستند که می‌توانند وارد سکوت ما شوند؛ بدون اینکه آن‌ را بشکنند ...!"

[yaghob nazari @yaghobnazari6]

وقتی با آجر فرش می بافند
سردر: مسجد
#جورجیر اصفهان
#هنر_ایرانی

[تک مصرع @TakMesra]

رسالت بازمانده‌ها، به یاد آوردن است.

[تک مصرع @TakMesra]

قمار اخر توام نشسته‌ای مرا ببازی
نشد دوباره از شکسته‌های من مرا بسازی

[تک مصرع @TakMesra]

بار سنگین است و من کم طاقت و دنیا حسود
خم شدن را عار می‌دانم، دعا کن بشکنم

• محمدرضا طاهری

[ایران - مازندران @mazandaraniran2]

#ایران #مازندران

لحظه برآمدن آفتاب و طلوع خورشید بر فراز #دماوند

ثبت از حسین اکبریان ، اسفند ۱۴۰۴

[آدورنو @Adorno_Persian]

«دیگر قادر به خرید کتاب نیستم»

وقتی در گفتگویی از او پرسیدند؛ اگر یک جوان از شما بخواهد پندی دهید، چه می‌گویید؟

پرفسور عبدالمجید ارفعی گفت:

«من پندی نمی‌دهم عزیز!
اگر پند می‌خواهید رادیو را باز کنید که همیشه همه را نصیحت می‌کند و پند می‌دهد؛ از یک ساله تا ۹۹ ساله!»

همان‌جا به کریم فیضی گفت که سال‌هاست کار عبث ِپند دادن را کنار گذاشته است، وقتی از صدر تا ذیل مملکت، از صبح تا شامگاه مردم را نصحیت و سرزنش می‌کنند.

نه فقط سودای پند دادن، که مدت‌ها بود امید نوشتن کتابی جامع در باب “تاریخ ایلام” را هم در سکوتی تلخ واگذار کرده بود.

نمونه‌اش پژوهشی که در زمینه‌ی یافتن منزلگاه‌ها و شهرهایی در مسیر “شاهراه تخت‌جمشید - شوش” بر اساس گِل نبشته‌های باروی تخت‌جمشید کرد و پس از خواندن ِپنج هزار گِل نبشته، در پایان مقاله‌اش، فروتنانه نوشت:

«نگارنده ممکن است نتوانسته باشد به درستی تمام جای منزلگاه‌های شاهراه تخت‌جمشید به شوش را مشخص و معین کند.
بی‌گمان آنگاه که گِل نبشته‌های بیشتری خوانده شود و بررسی‌ها و کاوش‌های باستانشناسی در سراسر جنوب ایران به درستی و به صورت جامعی انجام گیرد، احتمال خطا کمتر خواهد بود و به یقین نزدیک‌تر شده‌ایم»

اما دریغ که در حکومت ِغارتگران، جایی برای عاشقان تاریخ و فرهنگ ایران نیست.

که سال‌ها پیش در جواب ِ«چرا شما تاریخ ایلام را نمی‌نویسید» به نشریه‌ی “رشد آموزش تاریخ” گفت؛
برای این که در این سال‌ها کتاب‌ها و تحقیقات بسیار زیادی در خارج از کشور در این موضوع به چاپ رسیده است.

«و من متأسفانه به علت اُفت ریالی به آن‌ها دسترسی ندارم و دیگر آن‌طور که باید قادر به خرید کتاب نیستم.
اگر من بنویسم مسؤولیت شاقی به گردن من است و باید هیچ خارجی نتواند حتی در یک کلمه کاربردی، ایرادی بر من بگیرد...

اما من به خاطر دسترسی نداشتن به مدارک، نمی‌توانم خیلی چیزها را بنویسم»

همین است داستان ِپُر آب ِچشم ِایران ِما، که در زمانه‌ی ذبح فرهنگ و تاراج وطن، جای عاشقان این سرزمین و بزرگانی چون او، تنگ است.

هر ‌چند برای کسی که در جوار حافظ و فراز تاریخ آرام خواهد گرفت، عبدالمجید ارفعی همان است که حضرتش سرود:
هرگز نمیرد آن‌که دلش زنده شد به عشق

برای جناب گیوراد @SaamGivrad و جهاد فرهنگیش!

[شکوه دماوند @MirasIran]

دماوند، زیبا و شکوهمند

عکس از نیما عمران

[🌊🌟 محمد @MahmOcean]

لعنت به کسی که این روزا عادی سازی میکنه

[انتشارات روزنه @RowzanehPub]

آقای بلوچ‌زهی که از سیستان و بلوچستان کتاب «ریشه‌شناسی واژگان گیلکی» رو سفارش دادی، تو به تنهایی نماد ایرانی.

[Narges.sh @GoleNaRgeS021]

تو اگر در تپش باغ
خدا را دیدی
همت کن و بگو؛
ماهی‌ها، حوضشان بی‌آب است.

- سهراب سپهری 🖤💔

[aram @Arad6620]

یه زمانی اسفند قشنگترین ماه سال بود، پر از تکاپو و حس زندگی، بوی تمیزی، عید و بهار ..
الانو نبینید که دیگه هیچکس حس و حال نداره ...
شاید هم ماه اسفند زمانی قشنگ بود که پول تو جیب مردم و خنده روی صورتشون بود شور و شوق داشتن و بازار رونق داشت
اسفند امسال با همه‌ی اسفندها فرق می‌کنه

[موژی @Mojtabapacino]

بابای صدرا میگه پسرم کنار من بود. تک‌تیرانداز میتونست منو بزنه ولی پسرم رو انتخاب کرد زد...
#صدرا_سلطانی

[Ãłį @Ali_mzfri]

بلوط «بُلَندْمازو» بلندترین درخت ایران
با ارتفاع بیش از ۶۰متر رخ رو ببین اصلا..

[Bahman Ansari @Ansari_Bahman]

خبری درباره #مریم_میرزاخانی در سال ۱۳۷۴

[milad @Milad417]

کاش اینجا بودیم و نمیدونستیم خاورمیانه کجاست

[کتابخوان @yakamoz69033157]

در جایی از رمان “زمستان ۶۲” اسماعیل فصیح نوشته بود:

این روزها در ایران ،
هر کسی از سر خاک یکی ،
بر می‌گردد.

[سناتور @MohammadTehra16]

برای ادای احترام به #وریا_غفوری
لازم نیست طرفدار آبی یا قرمز باشی،
فقط کافیه #با_شرف باشی.

[کتابخوان @yakamoz69033157]

بهشت جایی است که توان درونی‌ات
برای مبارزه با مشکلات بیرونی کافی باشد.

کارل گوستاو یونگ

[monghasht @monghasht]

آدمی تا زمانی که سختی‌هایش را می‌فهمد، زنده است؛ ولی وقتی سختی‌های دیگران را درک می‌کند، آن وقت یک انسان است.
تولستوی