Bu herifler, insanlara yardım edebilmek için herkes canıyla başıyla uğraşırken internetimizi kestiler. Ellerindeki su şişelerini gösterip “yardıma ihtiyaç yok” deyip tırları döndürdüler. Adıyaman’ı mezarlık bellediler. Kendilerinden bağımsız yardım tırlarına afiş astılar. Çadır sattılar. Depremzedelerden mikrofonları kaçırdılar. Depremzedeleri azarlayıp insanların suratlarına güldüler. Olayın en sıcak anında bile askeri sahaya indirmekten çekindiler. Değil çocuklarımıza, cenazelerimize bile sahip çıkamadılar. İnsanlar, evlatlarının mezarı var diye sevindiler. Bu namussuzlar bize dükkan dükkan kefen arattılar. Şubatı sadece yıldönümünde hatırlayanların aynı acıları yaşamaları dileğiyle. Bizim bizden başka hiç kimsemizin olmadığını umarım tekrar öğrenmeyiz. Milletimiz umarım bir daha böyle bir acı yaşamaz. Başımız tekrar sağ olsun.
53 bin kişi öldü ve tek bir bakan istifa etmedi. Belediye başkanları elini kolunu sallayarak geziyor. Birkaç müteahhit dışında neredeyse tamamı iktidar tarafından kollanıyor. İnsan canına rakamdan fazla bir değer biçmediler. Elbet hesaplaşacağız, elbet bizim de günümüz gelecek.
Ai existence made me way less picky to human made art. Now I like almost everything I see when I know that it’s created by a real person who actually tried. It became way more precious and respectful. Please doodle, sketch, paint, sculpt. You all are incredible