Nu ik vandaag vertrek voel ik vooral triestheid. Triestheid omdat ik zie hoe hier niet alles langzaam, maar in een sneltreinvaart aan het kapot gaan is in België.
Het beste zorgstelsel? Mijn ouders moeten maanden wachten voor ze binnen kunnen in het ziekenhuis voor een behandeling en zelfs meer dan een jaar voor een afspraak bij de specialist, de dokters zijn overwerkt.
Openbaar vervoer? Op 4 keer de trein nemen deze week had ik 3 (3!) afgelaste treinen. En die keer dat hij op zondag reed, werd een rit van 75 minuten er 200. Er waren werken waardoor een bus nodig was waarbij de vervangtrein niet eens wachtte op de aansluiting.
Vandaag werd weer een trein afgeschaft, maar dit keer richting de luchthaven waardoor ik een Uber moet nemen naar de luchthaven voor 92 euro. Uiteraard file, want het wegennetwerk is overvol.
Mijn chauffeur bespaarde tijd door langs de parkings te passeren op de snelweg. Op die parking had een andere auto hetzelfde idee iets daarvoor. Was daardoor in zijn haast op een camion geknald tegen hoge snelheid waarbij de auto ONDER de camion zat deels door de impact. Leeft die man nog en hoe gewond is hij? I don’t know. Een naamloos indirect slachtoffer van de file.
Ondertussen is de sociale zekerheid in gevaar omdat het gefinancierd is met schulden (al decennia, maar we blijven het negeren), zit Brussel in financieel zware papieren waarbij steeds meer signalen naar boven komen dat de begrotingscijfers niet kloppen. En de politiek? Die is sinds vandaag exact al 16 maanden bezig om een regering te vormen. Ik zie het niet als toeval dat men die rotzooi niet wil aanraken.
En ook op vlak van criminaliteit. Deze week blijven slapen bij een Antwerpse cipier. Dan besef je dat ons systeem tekortschiet in preventie. We hebben een systeem om sommige mensen weg van de maatschappij te houden, maar niet er terug in te brengen. Dat is aanpappen en geen beleid. En ondertussen ontploft het aantal gevangenen waardoor ook die functie op termijn dreigt te falen. Ondertussen ook al jaren en jaren.
Ik ben triest. Ooit waren we zoveel beter. En ik moet toegeven dat ik vandaag begrijp waarom we staan waar we staan. Waarom zou je in België excelleren in een klimaat waar ambitie een vloek is? Met een marginale belastingdruk boven de 65% (50% personenbelasting, sociale bijdragen en andere belastingen). Waarom zou ik niet gewoon doen als iedereen, net genoeg en het minimum?
België is al lang niet meer top. En dat gevoel van ‘we accepteren dit’ is dodelijk voor wie ambitie heeft.
Mijn wens voor België? Geef dit land sterke politiekers die harde beslissingen durven nemen. Want meer dan ooit heeft dit land nood aan goed bestuur. Ik heb nog opties, maar de mensen die hier wonen niet. En die mensen verdienen zoveel meer. Ik word er triest van.
Stefan Willems, 9 oktober 2025. Brussel Zaventem.
Ik wil je om je hulp vragen bij mijn inzamelingsactie op GoFundMe. Je kunt de inzamelingsactie delen, ondersteunen of een donatie geven: alles wat je doet telt. https://t.co/FY98z714EZ
@LBonneux 32 gecorrigeerd?
37 ofzo vastgesteld.
40 op de teller in je auto?
Maar inderdaad de schoolzone als motivering voor de boetes gebruiken is absurd op een zondagnamiddag om halfzes…
@WimHanssen Wat met bijvoorbeeld mensen die als begeleider of verzorgende/zorgkundige werken: zelfde nadelen, zelfs een lager loon dan het onderwijs, maar geen ambtenarenpensioen… er zijn legio jobs met mensen die ook dat pensioen zouden moeten verdienen, maar dat gaat nooit gebeuren he…