İçimizdeki Şeytan kitabında ‘unuttum diyemem fakat üzerimde bir tesiri kalmamış’ diye bir cümle geçiyor. Tam olarak bu. Bir zamanlar fırtınalar koparan her şeyin şimdi sadece uzak bir gürültüden ibaret olması. İnsan geçiyor, yara kabuk bağlıyor, izi bile hafifliyor.
toksik ilişkilerle ilgili olan şey şu ki, aslında bir geleceği olmadığını, uzun sürmeyeceğini çok iyi bilirsin ama anılar, o yumuşak anlar, “biz neydik” hissi seni hep geri çeker bu, acı tatlı bir acı.
Bundan 10 yil sonra evlisin. İstedigin eve sahipsin. İyi bir isin var. Cocuklarin uyuyor. Sen ve esin koltukta oturmus sohbet ediyorsunuz. Disarida kar yagiyor ve camin karsisina oturup kari izliyorsun.