NEŞE HANECİ

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@Serhatoryum @AnkaraValiligi Benimde 6’sında uçağım var ve durum ne hala hiç bir şey anlamadım

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@larayapmaaq Sabah işe gidip o kadına ve çocuğa bakacaksa adam, kafayı yemeyeceksin. Tabi ki yan gelip yatacak.

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@terseharf @ters__e 2 sene Azerbaycan’da yaşadım. İnan bunu yapan Kürt kızları değil, Azerbaycan kızları

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@kalphirsizibiri 6 ve 8 fahriye evcinin yapay zekayla yapılmış hali resmen

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@ilaydacantas Sonrada gelip hepimizi …. Dimi ilayda

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@MuricSemso34930 @Redbeeea Guangzhou

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@ceyIanfacts Sen olmadığını mı düşünüyorsun bunların c. hayatı 😂😂😂

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@srkntnyldz Dayının alaka bağırttı 😂

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@ulanburki Senlik bir şey yok mu? 9 aylık bebek ana kuzusudur. Bi zahmet kalkta çocuğunu götür. Kocanın müsaitliği için çocuğunun kontrolünü aksatıyorsan o evladına yazık

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@lunallena39 Guangzhou 👍

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@kadinitiraf Boşa aldığın tazminatla sokak hayvanlara mama al

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@taarikxxx Çinde noodle görmekten kusacağım ilk onu elerim sonra mısır

[Levent Özeren @lvntozrn]

Alaçatı'da ev sattım.Oğlum beni aradığında sesi titriyordu.“Baba… iyi misin?” dedi.
Alaçatı’dan İzmir’e giden yolda olduğumu duyunca uyandı herhâlde.Çok nadir arar beni.
Gülümsedim.
“İyiyim oğlum,” dedim. “Birazdan çay içeceğim.”

Adım Hasan.
Yetmiş üç yaşındayım.
Ve üç ay önce hayatımda yaptığım en doğru ama en “ayıp” sayılan şeyi yaptım.
Alaçatı’daki taş evimi sattım.
Hani şu herkesin fotoğraf çektirdiği, kapısına yasemin saran, “ne şanslı adam” dedikleri ev…
Oğlum ben gidince butik otel yapacaktı o evi.Erken gittim belki ama uzağa degil İzmir'e.

Eşim Emine’yi iki yıl önce kaybettikten sonra o ev büyüdükçe büyüdü.
Duvarlar genişledi, odalar uzadı.
Sessizlik yayıldı.
Sabah kalkıyordum.
Çay demliyordum.
Karşıma kimse oturmuyordu.
Televizyon açıktı ama konuşan bana bakmıyordu.
Akşam oluyordu, kapı hiç çalmıyordu.
Telefon çalıyordu heyecanlanıyordum.internet taahut diyordu ya da benzerleri.

Biz buna “huzur” deriz ya…
Değilmiş.
Mezar sessizliğiymiş.
Bir gün aynaya baktım.
“Hasan,” dedim,
“Sen böyle ölmeye başlamışsın.”
Ve Evi sattım.
Komşular konuştu.
Akrabalar sustu.
Çocuklarım “baba delirdi” dedi.
“Bu yaşta ne yapıyorsun?” dediler.
“Millet Alaçatı’da ev almak için canını verirken sen satıyorsun.”
Ben bir oda kiraladım.
İzmir’de, eski bir apartmanda.
Üç artı bir ev.
Üç genç yaşıyor.
İlan şöyleydi:
“Oda kiralık. Kira günü aksamasın. Gürültü makul olsun.”
Kapıyı çaldığımda çocuklar bana baktı.
Sanki icradan gelmişim gibi.
Biri dedi ki:
“Amca… yanlış geldin galiba?”
_Doğalgaz gecikti biliyoruz.Ama ödeyeceğiz.
“Yok,” dedim.
“Ben Hasan. Yeni ev arkadaşınız.”
İlk hafta şoktu.
Bulaşıklar birikmiş.
Ayakkabılar kapının önünde değil, her yerde.
Gece biri geliyor, sabah diğeri çıkıyor.
Bir akşam salonda otururken çocuklardan biri sordu:
“Hasan amca… bizi ev sahibine şikâyet etmezsin değil mi?”
Güldüm.
“Evladım,” dedim,
“Ben bu ülkede 80’leri gördüm.
Elektrik kesintisinde mumla ders çalıştım.
Sizden korkmam.
Ama çayı iyi demlerim bitirirseniz, yeni çayı siz koyarsınız.��
Zamanla alıştık.
Ben sabah erken kalkıyorum.
Onlar uyanamıyor.
Ben yemek yapıyorum.
Onlar dışarıdan söylüyor ama yetmiyor.
Bir akşam çocuklardan biri eve geldi.
Yüzü bembeyaz.
İki işte çalışıyor.
Okula gidiyor.
Kirası, yol parası, kitap…
Tencereyi koymuştum.
Kuru fasulye.
Pilav.
Yanına turşu.
“Gel,” dedim.
Sessizce yedi.
Sonra durdu.
“Ben bunu en son babaannemde yemiştim,” dedi.
O gün bana “Hasan Amca” demeyi bıraktılar.
“Abi” dediler.
Ben onları sabah sınavlarına kaldırıyorum.
Biriyle konuşmaları gerektiğinde “sen de haklısın” demeyi öğretiyorum.
Faturayı nasıl kontrol edeceklerini anlatıyorum.
Onlar da bana telefon öğretiyor.
Kartla ödeme.
Uygulamalar.
Müzik.
“Abi bu şarkı sana gider,” diyorlar.
Bir akşam dediler ki:
“Hazırlan. Çıkıyoruz.”
Alaçatı değil.
Lüks değil.
Bir mekan.
Ucuz.
Samimi.
Masaya oturduk.
Biri saz aldı.
“Abi bir türkü söyle.”
Uzun zamandır sesimi çıkarmamışım.
Ama söyledim.
Masadaki herkes sustu.
Gençler… yaşlılar…
Herkes.
O an şunu anladım:
İnsan yaşlanınca yalnızlaşmıyor.
Yalnız bırakılıyor.
Ben artık büyük bir evde yalnız değilim.
Küçük bir evde hayatın içindeyim.
Oğlum hâlâ soruyor:
“Baba geri dönmeyecek misin?”
“Yok,” diyorum.
“Ben geçmişte yaşamaktan çıktım.”
Bu evde ses var.
Dağınıklık var.
Gelecek var.
Eğer bu satırları büyük bir evde, sessizlikle okuyorsan…
Bil ki sorun ev değil.
Sorun sessizlik.
Bazen insanın ihtiyacı olan şey
bir oda,
bir tencere,
ve biriyle aynı masada gülmektir.
Yaş kaç olursa olsun.

Alıntıdır..

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@tugce190333 Macau 🇲🇴

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@tugce190333 Macau

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@sevdaloji Trol Sevda, etkileşim için yazdığına bak

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@Aybuke080 Cam @grok sence kim neden hangi yolu seçer analiz yap bu gönderiye göre

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

Eskiden her şey çok iyiydi diyenler, şu anda en popüler şarkıcı sıkıyorsa böyle bir şey söylesin. İnsan içine çıkamaz kamuoyu baskısından. Hala mağara adamları olsa da daha bilinçliyiz çok şükür

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

@ankarabbld @keciorenbasin @keciorenbeltr @mansuryavas06 @askiankara

[NEŞE HANECİ @nesehnc]

Sevgili Ankaralılar, buna dur demenin zamanı gelmedi mi?
Keçiören’de su kesintisi artık istisna değil, her gün.
ASKİ “kuraklık” diyor ama bu kuraklık neden hep aynı ilçe, aynı mahallelerde?
Günlük hayat ciddi şekilde etkileniyor.
Normalleştirmeyelim, ses çıkaralım.
#ankara