Hakaret ettikleri için engellediğim tüm Twitter kullanıcılarına bir şans daha vermek istiyorum. Bu tiviti beğenip ekran görüntüsünü mesajla gönderirseniz engeli geri alacağım.
Kontrol manyaklığımı ve şu geçirdiğim dönemi hayatım boyunca unutmayacağım. Bütün sınırlarımın zorlandığı, yeteneklerimin zorlandığı, sorumluluk, bir mutfağı yönetmenin ne olduğunu, özlemlerimi, insanlarda ki izlenimimi, çabamı asla unutmayacağım. Temiz deliriyorum.
Geçen gün buhran yaşarken bir kadın beni gördü ve “Normalde seni merdivenden çıkarken görüyordum. Çok güzel bir enerjin var ama bugün çok kötü görünüyorsun. Lütfen üzülme toparlan kendine gel dedi.”
Ertesi gün bende “senin canını sıkanlar kim söyle bakayım fritöze sokalım” dedim. Öyle yapabiliyor muyuz dedi. Bana çorap hediye etti.
“Sen üst sınıfta değil misin bizim yaptıklarımızı nasıl kontrol ediyorsun?” dedi. Şef olmak böyle bir şey dedim. Manyağım diyemedim…
İçim gitti. Kahroldum. Dolara bu kadar üzülmedim. Allah kahretsin. O yıkılış, o umutsuzluk… Tek tek toplayıp su eklesem ne olur diye düşünmediyse bende Neslihan değilim. GERİ DÖNÜŞÜ YOK!
Bir haftadır Ermeni Mutfağı’nı araştırıyorum. Araştırırken dahi burnuma tarih ve eski İstanbul kokusu (bilmediğim halde) geliyor. Bu pazar topik ve rakıya düşülür.
Kendime yeni eğlence buldum. Yeni başlayan öğrencilerin derslerine girip kanka bu olmamış bırak sen bu işi diyorum. Hepsi tribe giriyor. Bende yukarda ekmek falan mayalıyorum.
🔗 Bunu Biliyor muydunuz?
İstanbul’da bulunan Kamondo Merdivenleri, Abraham Salomon Kamondo tarafından lisede okuyan torunlarının yokuşu rahat çıkması için yaptırılmıştır.