kuzenimin eşi (gelinimiz) uyarmaya utandığı için, bebeğinin 40 mevlidinde “lütfen öpmeyin” deme görevi bana verilmişti. kaşla göz arası 5-6 kişi öptü 50 cm bebeği ellerinden zor aldım. hepsi de uzak ötesi akraba. anneler yoğun bakım kapısında beklemeye korkuyor anlayamazsınız.
Yakınımız doğum yaptı 2-3 ay oluyor biz de hediye vs aldık doğduluk gidelim dedik, meğer misafir kabul etmiyorlarmış hala.
Sonra öğreniyoruz ki dedesi bile 1-2 kere kucağına alabilmiş. Saygı duymakla beraber bu derece korumacılık da olur mu bilemedim.
@TardyInvestor@xtrader01 mesele hep gelin zaten agsh ortalıkta çeşit çeşit virüs kol geziyor. sizi yatağa düşüren virüs 3 aylık olmamış bebeği yoğun bakıma sokabilir. ben bebeğimi sakınmadım ama her annenin ruhsal durumu, kaygıları bir değil. anlayın ve saygı gösterin ayıptır günahtır.
şahsi beyfendim 3 günde yaptığım dip köşe temizliği 1 günde yaptığını iddia ediyor… koçum ben senin evde varlığından bile haberdar olmadığın yerleri temizliyorum ya sen minderlerin de altını süpürmeyi geçen yaz keşfettin
@PeraTiran@hasanise ilk görüşmede annem de yanımdaydı odadan çıkınca 10 dakika falan güldük. abartmıyorum bakın bütün cümleleri bu kalıpla bitiyor ağız alışkanlığı yapmış 🙄😂
bekar olsaydım da güzel bir hayatım olabilirdi. ya da evli olduğum için mutsuz olabilirdim. sürekli insanların diğer tarafı daha mutsuz zannetmesi fikri ilk nereden çıktı ya. herkes dilediği hayatı yaşamıyor mu?
3 yaşında kızım var. kız kıza seyahatlere çıkıyorum. evim her zaman tertemiz. hiç uykusuz kalmadım. hayatımda hiç kaos yok. cilt bakımıma, beslenmeme özen gösterebiliyor ve hatta pilatese gidebiliyorum. evliler öyle sandığınız gibi bir hayat yaşamıyor yani. sıktı bu muhabbet.
@koronturan@mynet psikologlar doktor değildir gerizekalı. aile itibarlarına laf gelecek diye; sorumluluğu kendilerinde olan, henüz yetişkin olmayan çocuklarını tedaviden mahrum bırakmışlar. tabii ki tutuklanacaklar. bunun popülizmle ne alakası var?
@sfk_cst ben de bir 3 yaş annesiyim ama kızıma hayır demek istediğinde hayır diyebileceğini evde öğretiyorum. “arkadaş olalım mı” diye soran başka bir çocuğun yanında değil. çocuklar birbirine zarar vermediği sürece araya girilmez bazı ebeveynler harbiden tırlatmı�� ya.
aynı düşünceye sahip topluluk kadar tehlikelisi yoktur. girdiğiniz ortamdaki insana dönüşmemek o yaşlarda çok zordur. demem o ki, çocuğunuzun reel arkadaşları önemli ama sanal arkadaşları daha da önemli. “bilgisayarını kapatıyordu” bir savunma değil.
herkesin dilinde aynı soru “biz de çocuk olduk ne değişti” değişen tek şeyi söyleyeyim internet. yaşadığımız akıl almaz her olayın arkasındaki sır, çocukların internetin karanlık tarafında kaybolması.
ilgili aile, ilgisiz aile, dayakçı aile, modern aile hepsi bizim zamanımızda da vardı. aile sorunluysa kız okulun maskotu, erkek okulun belalı tipi oluyordu. şimdi bu potansiyeldeki çocuklar dünyanın her yerinde kendi gibi olanı bulup hastalıklı düşüncelerini meşrulaştırıyor.