Onca an boşuna yaşanmıştır, onca fedakarlık... Hiç ama hiç anlatamamışım meğer dersin kendini, oysa en içtenliğindir. Sevgin ise bilinmeyen bir yerde değersizleşmiştir. Sonra yeşil ve kahverengi olur her yer. Ne önemi kalır? Bilmem. El sallamak gerek belki de.
“Bir kelebek ağrısıydı,
Vakit dardı,
Mevsim hicazdı.
Yetişmem gereken bir ölüm,
Kaçmam gereken bir hayat vardı.
Ölüm var ve sen her yerden dönülür sanıyorsun. “