zaman zaman kendimden geçiyorum, kendi kontrolümü kaybediyorum. kimse kusura bakmasın, bu dayanılabilir bir şey değil. hazmedemiyorum; türk siyaset sahnesinde bir vatansever, bir lider, biz bu toprağın çocuğuyuz diyebilen adam kalmamış
aşk denilen şey insana öğretilmez bir şeydir. aşk her insanın içinde vardır. bir kapıcının kızı, prenseslerden daha derin aşık olur, daha büyük aşk yaşar. bir köylü, bütün sultanlardan daha büyük aşk yaşar
biz eyvallahsız yaşıyoruz. abimiz, dayımız, derebeyimiz, başkanımız, patronumuz yok. biz bu toprağın yoksul çocuklarıyız. yunuslarıyız, hacı bektaşlarıyız, pir sultanların çocuklarıyız
biz muhalefetin ta kendisiyiz. biz türkiye cumhuriyeti'nin evlatlarıyız. siz kimsiniz? fetö'nün çocuğu, piçi, orospusu muhalefet olmuş bana akıl verecek, yok ya!
türkiye'de ibneler er ya da geç birbirlerini buluyorlar. biri sağcı oluyor, biri solcu oluyor, biri ilerici oluyor, biri sosyal demokrat oluyor; isimleri, şekilleri, bulundukları yerler farklı ama birbirleriyle buluşuyorlar
cumhuriyet onurla yaşar. bir devlet, bir millet onurla yaşar. sen onuru düşünme, şerefi düşünme cumhuriyet yaşayacakmış. borsayla mı yaşayacak cumhuriyet?