Las mujeres dicen “no tengo idea de qué estoy haciendo” y luego terminan la universidad, emprenden, aprenden a estar solas, viajan, sanan heridas y se reinventan una y otra vez.
birinden vazgeçmem korkunç zaman alıyor. inanılmaz acı çekiyorum, kendime saygımı yitirecek kadar çok şans veriyorum ama birinden vazgeçersem o kişiye karşı en ufak bi şey hissetmem için yeniden doğmam lazım
"İnsan sevdiklerine karşı zekasını kullanmamalı" demiş wittgenstein. Ben sevdiğim insanlarla ilişkimi hiçbir zaman"stratejik" bir zeminde yürütmedim. Hatalarına, zarar vermelerine dahi müsaade ettim. Aynı içtenliği göremedim maalesef. Faydalı olduğum müddetçe değerliydim yalnızca
“Bendeki yeri kocaman olan insanların, bana kenarda köşede zoraki bir yer ayırdıklarını fark ettiğim an, sessizce ve tepkisizce uzaklaşmayı seçtim. Hayatlarında hiç var olmamışım, hiç tanışmamışız gibi..”
Karşındaki insana saygı duyabilmek, kendi onurunu koruduğun gibi onun onurunuda koruyabilmek; onun şerefini düşünerek hareket edebilmek. Herkeste otomatik var olan bir özellik sanıyordum, meğerse çok az insana nasip oluyormuş.