Bir gün elinde kahven ve yüzünde sessiz gülümsemeyle, kimsenin yarım, eksik sevgisine kendini muhtaç etmediğin için doğana uymayana uymadığın İçin seni sen yapan taraflarını kabul edemeyenleri hayatından uğurladığın için, kendine teşekkür edeceksin.
Merhametli biriyim; ancak bile isteye yapılan yanlışı, sırf canım yansın diye dokundurulan lafları, imaları, kıskanç bakışları yutacak kadar; saygısızlığınızı, ayıplarınızı görmezden gelecek kadar da saf değilim. Eskiden belki ama şimdi değilim.
Bir insanın gerçek yüzünü, senin için yapabileceği şeyler varken yapmadığı zaman görürsün. Mesele imkân değil, önceliktir. Seni listenin sonuna atan birini, hayatının merkezinde tutma.
12 yaşımda yanlışlıkla açılmış bir defter, ilk satırda bir şiir.
Şiirle hiçbir bağım yoktu.
Şimdi yaşım 27, günlerce dinlediğim, defalarca okuduğum bir şiir o.
Meğer bazı cümleler büyüyor insanla; his aynı yerden ama bambaşka bir yerden acıtıyor artık.