دلم برای ادمای عادیای که تو جنگ کشته میشن خیلی میسوزه. مسبب همشون یکیه، اما نه اسمی ازشون درمیاد، نه جاویدنام خطاب میشن، نه عکسشون جایی پخش میشه، در سکوت کامل خاک میشن، بدون هیچ جشن و پایکوبیای. مثل همونا که دوران کرونا مردن.
دیروز در شهر من با حمله به مرکز تعویض پلاک در صبح روز اول کاری بعد از یک هفته تعطیلی بسیاری از انسانهای غیرنظامی کشته شدن.
هیچگونه هشدار و تدابیر امنیتی رو ما نداریم و این مراکز جزو مناطق نظامی نبوده.
لطفا تدابیر امنیتی رو شما بیشتر رعایت کنید و به محل تجمع مردم عادی حمله نکنید.
نیروهای آمریکایی اکیداً از غیرنظامیان در ایران میخواهند که در خانه بمانند. رژیم ایران با استفاده از مناطق پرجمعیت غیرنظامی برای انجام عملیات نظامی، از جمله پرتاب پهپادهای تهاجمی یکطرفه و موشکهای بالستیک، آگاهانه جان افراد بیگناه را به خطر میاندازد.
مکانهایی که برای مقاصد نظامی استفاده میشوند، وضعیت محافظتشده خود را از دست داده و بر اساس قوانین بینالمللی میتوانند به اهداف مشروع نظامی تبدیل شوند. ارتش ایالات متحده برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان، تمامی تدابیر احتیاطی ممکن را به کار میبندد، اما نمیتواند امنیت غیرنظامیان را در داخل یا نزدیک تأسیساتی که توسط رژیم ایران برای مقاصد نظامی استفاده میشود، تضمین کند.
واقعا مگه ما چی میخواستیم
جز یک اقتصاد معمولی
حجاب ازاد
موسیقی ازاد
رسانه ازاد
قانونی ��ه حامی حقوق ما باشه
پلیسی که از ما محافظت کنه
اینترنتی که باهاش بتونیم بریم یوتیوب
اینا چیزای عجیبیه؟
اینا چیزایی که براش کشتن مردم و راه انداختن جنگ و اوارگی لازم بود؟
مدت ها منتظر چنین روزی بودم که کار واجبی نداشته باشم و بتونم تا لنگ ظهر بخوابم و فیلم ببینم.
ولی صب ساعت ۹ دیگه خوابم نبرد و از هرچی فیلم و استراحته داره بدم میاد.
دقیقا چیه این انسان که تا به اونی که میخواسته میرسه دیگ واسش لذتی نداره.