Tütünümü, anahtarımı aldım evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim. Önemsemedim. Yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi.
Defalarca kez bahsettiğim şu bir şeyi bekliyormuş gibi hissinden uzun zaman önce kurtuldum. Biri ile bir kez olsun yüzyüze gelmek isteğiymiş bekliyormuş gibi hissettiren geçince anladım. Hoşça kal diyip bir ihtimali uğurladığında geçiyormuş.
Ayrıyız, birbirimizi takip etmiyoruz, barışmıyoruz, engellememişiz ama ne zaman yazsam yazar, saatlerce dertleşiriz. yazacağım ilk kişi o olur. Biz birbirimizi ezbere bilen iki yabancı insanız.