یهو یاد فیلم دارالتادیب افتادم، فکر کنم بیش از ۱۰ بار تو دوران نوجوانی تماشا کردم. خیلی قشنگه بهنظرم.
هر سری هم مامان میگفت وای من چقدر از این مرد خوشم میاد، بابا هم در تایید میگفت بله بله، بازیش خیلی خوبه😁
–هامفری بوگارت
اولا، من هیچوقت ادعای آشنا بودن با «فضای عطاری» یا تخصص در این زمینه نکردم؛ صرفاً یک enthusiast هستم و درباره ادعایی که مطرح شده، یعنی اینکه این برند میتونه برای مصرفکننده خطر جانی داشته باشه، سؤال کردم.
ثانیا، این دیگه یه بحث کامنسنسه. محصولی که به دست مصرفکننده میرسه، طبیعتاً انتظار میره از مراحل و تأییدیههای لازم عبور کرده باشه. آیا ما هر بار که از داروخانه، سوپرمارکت یا عطرفروشی معتبر و شناختهشده محصول بهداشتی یا آرایشی میخریم، از فروشنده مدرک سالم بودنش رو مطالبه میکنیم؟ یا معمولاً اعتماد اولیهمون بر اینه که وقتی محصول از یک فروشنده معتبر، شناختهشده و قابلپیگیری تهیه میشه، احتمال اینکه محصول تقلبی یا خارج از زنجیره قانونی باشه کمتره؟
حرف شما زمانی منطقیه که محصول از یک جای نامعتبر و dodgy تهیه شده باشه؛ اونجا طبیعتاً باید خیلی بیشتر احتیاط کرد.
با این حال، حتی برای برندها و محصولات معتبر هم مواردی پیش اومده که یک بچ تولیدی یا فرمولاسیون دچار مشکل شده و با وجود مراحل کنترل، وارد بازار و دست مصرفکننده شده. در چنین مواردی، وقتی با اسناد، مدارک و نتایج آزمایشگاهی معتبر و مستقل مشکل محصول اثبات بشه، محصول ریکال میشه و از شلفها جمع میشه.
ولی باز هم جواب سؤالهای من رو ندادین و بیشتر دارین از اصل موضوع فاصله میگیرین. اینکه میگین «در ایران زیرساخت لازم وجود نداره»، خودش یه ادعای جدیه و برای اثباتش نیاز به سند داره. ایران در صنایع مختلف، از پتروشیمی و داروسازی گرفته تا صنایع شیمیایی و مهندسی، آزمایشگاهها و زیرساختهای تخصصی زیادی داره. من خودم مهندسی شیمی خوندم و با این فضا آشنا هستم، بنابراین این استدلال که «چون در ایرانیم، پس نمیشه محصول سالم تولید کرد» واقعاً قابل قبول نیست.
ضمن اینکه من هنوز منتظرم همون مستنداتی که بابت ناسالم بودن این عطر و ادعاهایی که مطرح کردین ارائه بدین. تا اینجا چیزی جز تجربه شخصی شما از سردرد و برداشت خودتون ندیدم. اگر مدرکی دارید، ارائه کنید؛ اگر ندارید، طبیعتاً این ادعاها نمیتونه مبنای نتیجهگیری درباره سلامت یک محصول باشه.
فرهنگسازی هم اتفاقاً خیلی خوبه؛ ولی فرهنگسازی یعنی مردم رو با اطلاعات درست و مستند آگاه کنیم، نه اینکه بر اساس تجربه شخصی درباره یک محصول حکم بدیم.
و در نهایت، من برای وقت خودم ارزش قائلم. وقتی با اکانتهای ناشناس، بدون اسم و مشخصات مشخص و با هویتهای نامعلوم صحبت میکنیم، واقعاً نمیدونیم طرف مقابلمون چه سابقه و تخصصی داره. بنابراین ادامه این بحث زمانی برای من معنی داره که حداقل بدونم با چه کسی و با چه پشتوانهای دارم صحبت میکنم.
فکر میکنم تا همینجا کافی باشه.
فریدون فرخزاد، اسطوره بیتکرار و پیشرو هنر ایران، خنیاگر بیداری و آزادگی بود که ۱۶ مرداد ۱۳۷۱ توسط رژیم ضحاکی جمهوری اسلامی در آلمان ترور شد.
یادش جاویدان و نامش نامیرا
@nimargbhdmi نیمای عزیز،
شما اگه نیاز به یه محصولی دارید که به سلامت شما مرتبطه و مطمینید که تولیدش در ایران امکان پذیر نیست، آیا ریسک میکنید و محصولی رو بخرید که نه ترکیباتش معلومه، نه عطارش، نه مواد اولیهاش، و نه مجوزهاش؟
شمارو نمیدونم، ولی من خودم هیچوقت این ریسکو نمیکنم!
ممنون از توضیحاتتون، اما متأسفانه هنوز جواب سؤالهام رو نگرفتم! ظاهراً بهجز طعنه و کنایه، جواب مستندی برای مواردی که مطرح کردید و سؤالهایی که ازتون پرسیدم ندارید.
همهمون میدونیم عطرسازی یه حرفه تخصصیه؛ پس طبق گفته خودتون، آیا شما مدارک و تخصص مرتبط با این حرفه رو دارید؟ و مهمتر از اون، مدارک و مستندات ادعاهایی که درباره ناسالم بودن این عطر، حساسیتزا بودنش یا نقض استانداردها مطرح کردید کجاست؟
اگر مستندات درست و حسابی دارید، من اتفاقاً استقبال میکنم. اگر واقعاً محصولی برای سلامت مردم خطر داشته باشه، باید مستند و حتی از مسیر قانونی پیگیری بشه.
پس لطفاً بهجای طعنه و کنایه، به همین سؤالهای مشخص جواب مستند بدید. اگر سند دارید، ارائه کنید؛ اگر ندارید، تجربه شخصی و برداشت خودتون رو بهعنوان واقعیت علمی مطرح نکنید.