Nerede olduğumu bilmiyorum , tek bildiğim upuzun mutsuzluk karmaşık bir üzüntü içerisinde olduğum, dayanamayacak gibi hissediyorum bazen nefes alamıyorum bile...
kalbim çürüyor, daha da mutsuzluk kaplıyor bedenimi ben ne yaparsam olmayacak diye diye umudum yok oluyor , dört duvarlı hapishane odasından farksız burası başındakiler de gardiyandan farksız ,ben niye yaşıyorum? diye soruyor insan kendine
Ben kendimi aitim sizin onayınız olmadan da yaşayabilirim gerekirse yalnız kalırım ama sahte bir hayat sürmem. Sizin elalemin eder masalınızdan çok daha gerçek ve ben bu gerçeği yüzünüze çırpmaktan korkmuyorum ben sizin hayal ettiğiniz kişi olmayacam.
Hayır, şimdi içimden bir şey gelmiyor çünkü hayatımı başkalarının yönetmesi artık bunalttı. Senin iyiliğin için diyorsunuz ya kusura bakmayın siz bana iyilik değil yük oldunuz. Hayatımın her kararında kulağımda sizin sesiniz var. Bana kendi hayatımın yaşamayı öğretmediniz.
YETER.Sizin çizdiğiniz hayatı yaşarsam gerçekten huzurlu olucam, sabah kalkıyorum surat asıyorsunuz, şurada okusaydın şunu yapsaydın..ben sizin yarım kalmış hayallerinizi tamamlamak için gelmedim. Sevmediğim insanlara katlandım istemediğim bölümü okudum , noldu? Şimdi daha mı iyi
YETER.Sizin çizdiğiniz hayatı yaşarsam gerçekten huzurlu olucam, sabah kalkıyorum surat asıyorsunuz, şurada okusaydın şunu yapsaydın..ben sizin yarım kalmış hayallerinizi tamamlamak için gelmedim. Sevmediğim insanlara katlandım istemediğim bölümü okudum , noldu? Şimdi daha mı iyi