Thousands of families separated from their loved ones.
Thousands of limbs separated from their bodies.
Thousands of stories of the most beautiful souls on earth ripped away from us.
ÂMİR, 12 km yol yürüdü yalın ayak. Yardım merkezine vardığında (aslında ölüm merkezi) eline bir avuç pirinç ve mercimek verildi. Kendisine yardım eden ABDli askerin elini öptü Âmir, arkasını döner dönmez sırtına kurşunlar yağdı.
Âmir annesine götüreceği bir avuç pirinç ve mercimekle şehit oldu. Yalnız bu olay dahi yeterdi kıyametleri koparmaya ama hâlâ ayaklanmadı dünya. #Gaza
Öğrencim Neslihan Güler'i bu özenli ve titiz çalışması için tebrik eder, juriye katkılarından ötürü Dr. İrem Şengül ve Dr. Yusuf Avcı hocalarımıza teşekkür ederim. #asyacalismalari#asianstudies
not even all the Palestinians killed since the Nakba but just in the last 18 months. in tiny font and in 2 columns. the scale of this genocide is unfathomable.
Arş. Gör. Reyyan Atmaca, Yıldız Teknik Üniversitesi, İİBF, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler ailesine katılmıştır. Kendisine hoşgeldin diyor, akademik hayatında başarılar diliyoruz.
Küçükken Piyanist filmini izlerken o kadar etkilenmiştim ki yarıda salondan ağlayarak çıkmıştım, o günden beri filmi açamıyorum.
İsrail, Holokost’ta ‘bir daha asla’ denilen ne varsa hepsini Gazze’de yeniden yaşatıyor, bir topluluğu gaddarca yok ediyor. Bu Piyanist filminden bir sahne olabilirdi gayet, fakat bu hafta Gazze’de çekilen bir fotoğraf.
Kamal Adwan Hastanesi başhekimi Dr. Hussam Abu Safiya, belirsiz akıbetine yürüyor, şu anda nerede tutuluyor, yaşıyor mu meçhul.
Özellikle eğitimli insanları, doktorları, üniversiteleri, şairleri bilerek hedef alıyorlar. Filistin’in hafızasını sıfırlama isteği sistematik.
Gazze Soykırımı, herkesin içindeki en habis duyguları ortaya çıkardı. Bu görüntülere bakıp İsrail’i savunmak için kendini yırtanlar, buna rağmen İsrail’e silah satmaya devam edenleri anlamak imkansız.
Ama bu korkunç vahşeti uzaktan ellerimiz kollarımız bağlı izlemek de bir o kadar vahşi. O kadar alıştık, o kadar duygusuzlaştık ki bir daha bir filmi izlerken ağlar mıyım bilmiyorum. Cehennemin kapılarını açtılar, artık cehennem yeni normalimiz.
Bu konuda tutanacak iyimserliğim kalmadı.
Despite over 20 years of learning, reading, writing about the Israeli occupation, this genocide has taught me that I still cannot begin to fathom the depth of moral degradation that envelops and makes up Israeli society.
There has never been a war in history where 80% of the country has been destroyed, 100% of the population displaced, and 50% of the deaths children.
Call it what it is: GENOCIDE.