Çok fazla rasyonel, akılcı insanlara aşık olmaktan korkarım. Çünkü rasyonellikteki soğuk temas, dayanılmazdır. O, daima ölçer, anlamaya çalışır. Ama yaşamaya çalışmaz. Duygusal insanlar bu yüzden yaşamın içindedir; sadece onlar gerçek bir yakınlık oluşturabilirler.
“kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı. lotonun çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: yarın.”
• kinyas ve kayra | hakan günday
belki de boyle zamanlar o gecirdigin degisimlerin hatirlaticisi niteliginde. zamani siliklestirse de nedenleri, net bir sey var aslinda. bir daha asla ayni insan olamayacagiz neticesinde
her sey istemsizce degisiyor. ayni insanda bile ayni kisiyi bulamiyorsun mesela bir daha. insan deneye yanila lafinin sinirlarini ogreniyor. hangi heyecanimi hangi insanla paylasabilirim gibi ayirmaya basliyor yavas yavas. ama bazen oyle zamanlar oluyor ki…
hayata karsi cok heyecanlaniyorum. ve en cok bahsetmek istedigim kisi o ayristirdigim kategoriye uymuyor iste. bazi seylerin asla kabul gormeyecegi gercegi suratima carpiyor. mutluluk ve heyecani paylasmak bir yana dursun, bambaska yerlerden baktigini goruyorsun karsidakiyle
en ufak olumsuzlukta kacma durtusunu, iliskilere dair negatif bir bakis acisiyla mesrulastirmak da duygusal korkakligin en sık bicimi. zor olan, butun bunlara ragmen kalmayı secmek. asil cesaret orada basliyor
su s*ktimin hayatinda mumkun olabilecek en basit seyi istedim. sadece bir cift goze bakmak, onu gormek. demek ki bazi cesaretler karsi tarafta gereginden fazla yanki yapiyor.
dun gece bana hayal kirikliginin da arzunun da ayni bedende bu kadar rahat barinabildigini hatirlatti. korktum, ofkelendim, hirs yaptim. yine de istemekten vazgecmedim. en tehlikeli tarafi da buydu.
bazi insanların hayatimiza ne biraktigini, gittikten sonra anliyoruz. oysa mesele biraktiklari iz değil yalnizca bir zamanlar hayati ne kadar cogalttiklari. belki askin kotu sohreti de buradan geliyor. hep külden konusuyoruz, atesten degil.
arada yasadiklarin oyle hal hatir sormak gibidir mutlu bitmeye zorlanmis senaryolar gibi. onlari da alirsin kalbinde rafa kaldirirsin. ama kotu biten filmler bitmeyi hatirlatir. cunku dunya yalandir hayat ise gercek.
bazi filmler kotu biter. herkesle barisman da gerekmez. ya onunla olan savasin sana ilham olmustur ya da elinde verecek hicbir sey kalmamistir. asktan kör olursun, sevgiyle buyursun. gercek iliskiler oyle alev gibi yanip sonemez.