KİMSENİN ÖĞRETMEDİĞİ 15 SESSİZ KAİDE
Maaş, yaş, kilo sorulmaz.
Emanet aynen geri verilir.
Söz kesilmez.
Sofrada telefon olmaz.
Herkesin alanına saygı duyulur.
Bir eve asla boş gidilmez.
Küçük şeylere bile teşekkür edilir.
Gereksiz yere sır paylaşılmaz.
Dik dik bakmak kabalıktır.
Gittiğin yeri daha iyi bırak.
Önce çıkan çıkar, sonra sen gir.
Hoparlörde konuşulmaz.
Hizmete de bahşiş verilir.
Kulaklık takana saygı duyulur.
"Ne zaman çocuk?" diye sorulmaz.
Bugün ki vahşet için çok şey söylenebilir ama önce en büyük eleştiri ailelere gelmeli.
Benim çocuğum her şeyin en iyisini hak ediyor diyen, çocuğuna sınırsızca anlam yükleyen ve her şeyi normal gören zehirli bir ebeveyn kuşağı var.
Çok acımasız bir nesil geliyor.
Misafirliğe gelen 3 yaşında çocuk elindeki telefonu fırlattı ve televizyonumuz kırıldı.
Babası özür dilemek şöyle dursun bu kırdığı dördüncü telefon ikinci de televizyon diye pişkin pişkin güldü.
6 yaşındaki çocuk pazar tezgâhındaki dolmalık biberleri parmağıyla tek tek popit gibi deldi, pazarcı ardından ürünleri tek tek ayıklayıp kaldırmak zorunda kaldı ve annesi bir kere bile yapma demedi.
Evimize gelip tuvalete çocuğunun peşinden "özgüveni kırılır" diye gitmeyen anne sayesinde, çocuğun batırdığı banyoyu ben temizledim.
Elinde kıyır kıyır elmalı kurabiyeyle evin içinde dolaşan çocuk için "örtü sereyim de öyle yesin" dedim. Annesi "Oturup yemez ki" diyerek omuz silkti.
Komşu çocukları bahçe aydınlatmalarını kırıyor. Söyleyince, "Çocuğumdan daha kıymetli değil" karşılığını alıyorsun.
Sorun çocuklarda değil. Sorun, kitap okumayan, pedagojiden bihaber ama Instagram'da izlediği iki videoyla kendini "çocuk ruhundan anlayan ebeveyn" ilan eden yetişkinlerde.
Neymiş efendim, çocuk özgürmüş, keşfederken engellenmezmiş, hayır denmezmiş, yoksa özgüveni kırılırmış.
Peki hangi psikoloji, hangi din, hangi kültür, hangi örf bu vurdumduymazlığı meşrulaştırıyor?
Yeni bir akım ortaya çıkardılar: "sorunlu davranışları özgürlük sanan bir ebeveynlik"
Disipline "travma", sınır koymaya "baskı" adını verdiler bir de...
Çocuk merkezli olmak; her şeyi çocuğa bırakmak değil, onun iyiliği için sağlıklı sınırlar çizebilmektir.
Özgürlük; başkasının hakkını çiğnemek değil, saygı duyarak var olabilmektir.
Ebeveynlik; sadece sevmek değil, yön gösterebilmek ve sorumluluk vermektir.
Çocuklarımızı özgürleştiriyoruz sanırken, aslında onları ölçüsüzlüğe teslim ediyoruz.
Topluma, hayata, başkasının varlığına karşı duyarsız bireyler yetiştiriyoruz.
Ama unutmayın, çocuklar her zaman öğrenir. Ya sorumluluğu ya sorumsuzluğu...
Ve çoğu zaman derslerini öğretmenlerinden değil, ebeveynlerinden alırlar.
O yüzden mesele çocuk değil. Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik.
Şeyma Çekici
#çocuk #eğitim #aile #anne #baba
Başkasının baharını çalanın, bahçesi çiçek açmaz. Başkasının hakkına girenin, mutluluk kapısını çalamaz. Başkasının güneşini kesenin, üzerine güneş doğmaz. Hala anlamadınız, kötü niyetle iyi murada varılmaz.
- Aşık Veysel
O Epstein dosyasının Türkiye ayağı açılsın lütfen! Yok aşı meselesiymiş, yok ilahi okuyorlarmış,yok hav havmış, İran ,altın ,petrol,kedi,köpek…hiçbir gündem bebek kanı içen ,etini yiyen pedofili veya vampir şerefsizleri unutturamaz! Uyanın millet ,toparlanın gitmiyoruz !