Bir yerden sonra her şeyi düzeltmeye çalışmayı bırakıyorsun.
İnsanları,hatta kendini bile zorlamıyorsun.
"Allah'ım,benim yetişemediğimi Sen yetiştir"deyip kalbini biraz da O'na bırakıyorsun.Çünkü insanın gücü bir yere kadar
Allah'ın lütfu ise tam da
gücünün bittiği yerde başlıyor
Bugün cevabını alamadığım dualar, belki de zamanı gelmediği içindir.
Bir gün her şey yerli yerine oturduğunda,
"İyi ki acele etmemişim, iyi ki Rabbime güvenmişim." diyeceğim.
Çünkü bazen en büyük lütuf, hemen verilen değil;
tam vaktinde gelen nasiptir.
Allah'ın en çok da vazgeçmeyişine hayranım...
Ben unutsam da O hatırlatıyor.
Yanlış yola sapsam bir işaret gönderiyor.
Olmayan şeylerle sabrı, olan şeylerle şükrü öğretiyor.
Ve en güzel huzur,
"O neyi uygun gördüyse,
en hayırlısı odur." diyebildiğin an başlıyor.
Bazı insanları "sevdiğiniz halde" hayatınızdan çıkarırsınız.
Çünkü yokluklarını hissetmek, yaptıklarına üzülmekten daha doğru bir seçenektir.
Sırf kendinize olan saygınızı korumak için yaparsınız bunu.