bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. yani hala olsun isterim, vazgeçmedim aslında ama olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşadım, dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim, gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.
"(...) seni her zaman sevdiğimi unutma. başka bir yer varsa orada tekrar görüşürüz belki. yoksa da seni tanımak benim cennetimdi zaten."
"three billboards outside ebbing, missouri" filminden.
Ben Irmak Koparan’ın İzmir’deki en yakın arkadaşıyım. Dayanamayıp onun için bu hesabı açtım. Soruşturmaya vebal gelmemesi için her şeyi diyemiyoruz ancak bazı acımasız yorumlara cevap vermeyi bir dostu olarak borç bildim. #Irmaköğretmeniçinadalet
insanları green/red diye etiketleyip yasanmamisliklar uzerinden yargilamak yerine biraz hayatin gercekleriyle yuzlesin. herkesin onune ayni firsatlar cikmiyor, herkes ayni sartlarda buyumuyor. bu kadar ozguvenli bir sekilde bilmediginiz hayatlara dil uzatmak cok aptalca kac yasindasiniz da bunu dusunup karar veriyorsunuz? insanların farkli tercihlerine ve kendi sureclerine saygi duymayı ogrenin. herkes sizin gibi populer kulturle yasamiyor. ayrica hayat sadece asktan ibaret degil insanlarin oncelikleri olabilir