Ένα παγωμένο βράδυ του Φλεβάρη μας συστηθηκες,όρθιος στον πάγκο μας με το κοντομανικο σου και έδωσες ελπίδα μέσα στην μαυρίλα που υπήρχε τοτε
Τρεις μέρες μετά,με το αγαπημένο σου τζιν πουκάμισο,βαλαμε 4 μέσα στην Τούμπα.Εκει που έδειχνε να στραβωνει πάλι το πράγμα με τα 4 από τους Εβραίους και τα 3 από τους απέναντι,το ξαναγύρισες.Ανατροπή με την Μακάμπι,πρόκριση μέσα στην Τουρκία με πρωταγωνιστή ένα παιδί 20 χρόνων που ο ίδιος καθιερωσες.4 γκολ στην Αγγλία,και ο τελικός εκεί που έγινε αλήθεια το όνειρο το τρελό.Στο πάνθεον ηδη.Την επόμενη χρονιά ξεκινάμε στραβά,γκελες με Αγρίνια,Τρίπολες,Λιβαδειες,κι εκεί πετάς μέσα τον Μπάμπη και το ξαναγυρνας.3 μέσα στην Τούμπα,4 στην ΑΕΚ κορυφή.Και δεν ξανακοιταξαμε πίσω, 6 στην ΑΕΚ,4 σε όλους τους άλλους,νταμπλ,ισοπεδωση σε όλα τα γήπεδα.Ολοι οι κύκλοι κάποτε κλείνουν,δεν θα κρίνω ποτέ ακριβώς έκλεισε ο δικός σου,θα είναι άδικο για όσα αδιανόητα μου προσφερες σαν οπαδό.Θα πω όμως πως ήταν ο ομορφότερος κύκλος της οπαδικης μας ζωής.Να σε έχει ο Θεός καλά κοουτς.Ευχαριστω για όλα.Τιμη μας πραγματικη