"کارخانه #خاور_رشت که پیش از این تحت تملک شرکت “آتیهسازان دماوند” قرار داشت، در مرداد سال ۱۴۰۲ به بخش خصوصی واگذار شد. اما به دلیل عملکرد ضعیف کارفرمای جدید، این واحد تولیدی از همان بدو واگذاری با بحرانهای جدی روبرو شد.
در حال حاضر، حدود ۱۰۰ #کارگر این کارخانه، علاوه بر ۳ ماه #دستمزد و حق بیمه معوقه، حدود ۱۱ سال سنوات طلبکارند. پرداخت به موقع دستمزدها و تضمین امنیت شغلی، اصلیترین خواسته کارگران است.
کارفرمای بخش خصوصی به تعهداتی که در زمان واگذاری به مسئولان و #کارگران داده بود، عمل نکرده است"
#خصوصی_سازی
https://t.co/e7Qhb5VnOp
@HosseinGhatib پیامدهای تلفیق دین و دولت را تا کی نادیده می گیرید ؟
صحبت های ارزشمند و قابل تأمل دکتر غلامرضا حداد استاد روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی در رابطه با هزینه اتمی شدن ایران در گفتگو با برنامه انتخابات نیوز...
📮 @virayeshe_andishe
https://t.co/11PZMr6v7v
@HosseinGhatib از تلفیق دین و سیاست چه در می آید؟
جز آنچه در توئیت ها و روایت های قبلی ایشان از جنگ طلبی دیده ایم؟
جز کارنامه ۵۰-۴۰ ساله خامنهای:
برنامه هسته ای که نه تنها بازدارنده نشد، دوجنگ دامن زد، عمق استراتژیک،
تحریم ها و بحران عمیق اقتصاد
محور مقاومت و نیابتی ها،
پیامدهای ۷ اکتبر؟،
@if_congress موج دشنام در پای این اطلاع رسانی، نشانه چیست؟
هموطنانی بنام کنگره آزادی گردهم آمده اند و رویا ها و آرزوها و افکار و احساسات مشترکشان را اعلام کرده اند.
چه چیزی حملات به آن ها را توجیه می کند؟
بهتر از آن ها می خواهید، این گوی و این میدان!
وگرنه
گمارده شدهاید، دانسته یا ندانسته!
@HosseinGhatib با ذکر “ادیوی غربی”، جانبداری را به کل رسانه های آن بلاد تعمیم دادن، خطای بزرگی است.
رسانه های جانبدار اسرائیل وجود دارد، مثل جانبداری خود آقای قتیب از رژیم اسلامی.
ایشان بهانه حمله طرف اسلامی را، حقیقت جا زده است.
بماند صدا و سیمای جمهوری اسلامی در جانبداری تا حد ضدیت با حقیقت
@Alighazizade باعث خوشحالی هیچکس هم نباشد،
برای پابوسان نتانیاهو
امداد غیبی است
و بهترین بهانه توجیه جنگ و تجاوز و دخالت خارجی.
جنگ “بی بی جان” و
“عمو ترامپ” و
سپاه پاسداران و اطلاعات رژیم
هیچ خیری ندارد
و شر مطلقی است که
مردم محروم و
خاک بلا دیده آن ها را
ًبه این روزگار شوم کشانده است🤔
@HosseinGhatib «من در عمرم یک ایرانی ندیدهام که بگوید من به دنیا آمدم، مدرسه رفتم، دانشگاه رفتم، ازدواج کردم، بچهدار شدم، بچههایام بزرگ شدند، حالا هم دیگر دارم میمیرم.
https://t.co/fvCdKzbTgg
«ماها واقعا دق میکنیم»
سالها پیش در گفتگویش با DW از “منطقالطیر” عطار گفت که گویی در فرهنگ ما، انسان وقتی تصمیم بگیرد که میخواهد بمیرد، میتواند بمیرد.
«مثلا ما در فارسی لغتی به اسم دق داریم.
شما اگر بخواهید دق را به هر زبان دیگر دنیا ترجمه کنید ۵ یا ۶ لغت باید بیاورید و مثلا بگویید؛ مُردن از ناراحتی و دلشکستگی.
اما این دق در فارسی یک لغت است و وقتی شما میگویید که طرف دق کرد، همه میفهمند که دق کردن چیست»
همانجا ۱۶ سال پیش، پرسیده بود؛ کدام خانوادهی ایرانیای هست که سیاست و تلاطمهای سیاسی، در آن نقشی بازی نکرده باشد.
«من در عمرم یک ایرانی ندیدهام که بگوید من به دنیا آمدم، مدرسه رفتم، دانشگاه رفتم، ازدواج کردم، بچهدار شدم، بچههایام بزرگ شدند، حالا هم دیگر دارم میمیرم.
یعنی شما هر ایرانی را که میبینید در برههای از زندگیاش یک اتفاق خارقالعاده میافتد»
شاید برای همین بود که ۱۶ ماه پیش، دریافت نشان افتخار “لژیون دونور” را بابت «سیاست ریاکارانه دولت فرانسه» رد کرد و در نامهی سرگشادهاش گفت:
«من نمیتوانم ببینم که فرزندان الیگارشهای ایرانی در فرانسه تعطیلاتشان را میگذرانند و حتی شهروندی فرانسه را میگیرند، اما جوانان مبارز ایرانی و هنرمندان حتی برای گرفتن یک ویزای توریستی هم مشکل دارند»
او که در اوج شهرت “پرسپولیس” در جایی گفته بود:
«من هر چیزی که هستم و هر چیزی که شدهام همین ایران بوده که همهی این چیزها را به من داده است.
من هرگز این را فراموش نمیکنم»
وقتی سالها پیش در برابر این پرسش قرار گرفت که چرا این نگاه ما به مرگ و زندگی، چندان برای دیگران قابل درک نیست.
و اینکه چرا ما این لغت دِق را در فارسی داریم که در دیگر فرهنگها نیست؟
مرجان ساتراپی پاسخ داد:
«اینکه آدم میتواند دق کند، اینکه آدمی که میخواهد بمیرد، میتواند دراز بکشد و بمیرد…
برای اینکه ماها واقعا دق میکنیم»
و گفتهاند که هنرمند خودش نیز چنین کرد.
#DigitalBlackOutIran
@HosseinGhatib “قصاص پیش از جنایت” با نقد مستند و منصفانه فرق می کند.
هنر مورد نظر نویسنده توئیت کلی گویانه و بدون یک گفته مشخص از زنده یاد مرجان ساتراپی، چه هست جز “هنر” مبلغ دینسالاری؟ بفرما نام یک هنرمند که غیر وابسته باشد بنویس تا “سیه روی شود هر که در او غش باشد!”
@HosseinGhatib جنگ طلبی، زبان جنگی دارد :
“سیاست یعنی یافتن نام آن کابوس”
سیاست نجات کشور از ویرانی بیشتر و مردم از هلاکت، بر عکس “یافتن نام آن کابوس”، پیگیری اینهاست:
ترک مخاصمه، تعلیق داوطلبانه غنی سازی و حواشی آن، رعایت قوانین آب های بین المللی و باز کردن هرمز، تا صلح با اسرائیل و آمریکا.
وقتی جنگ پایان مییابد، ویرانی تازه آغاز میشود
سالها پس از خاموش شدن سلاحها، خاک آلوده میماند، آب آسیب میبیند، گونههای جانوری از بین میروند و نسلهای آینده هزینه جنگ را میپردازند.
به مناسبت روز جهانی محیط زیست، درباره زخمی سخن میگوییم
@HosseinGhatib ایدئولوژی ادعای حل مشکلات و پاسخ قاطع به آنها دارد. ایدئولوژی، بر ترس وتردید سوار شده منجی می شود و عاملیت از انسان سلب
انسان تحقیر شده، تحت فشار، فقیر، مایوس از تمام تلاش هابرای رهایی و بی تفاوت شده را می توان به یک ایدئولوژی مذهبی یا غیر مذهبی کشاند
https://t.co/eHnl6rFrVK
سلام به روی ماه هموطنان عزیز!
خوشحالم که اینترنت دوباره برقرار شده و محرومیت دردناک مردم ایران از اینترنت پایان بافت.
امید که گفتوگو و همبستگی دوباره جان بگیرد و این گشایش، راه را برای گشایشهای بیشتر باز کند