Çare bulunmaz değil görünmezdir bazen. Şimdi görüyorum. Tek bir çare var. O da içinde benim olmadığım bir hayat. Benim yollarım hep aynı karanlığa çıkıyor. Artık eminim buna.
Unutmuş ya da halletmiş gibi yaptığım her şeyin acısını dün gibi göğüs kafesimde saklıyorum. Ağır geliyor, düşüyor omuzlarım, kimse bilmemeli ama çok yoruldum. Anlayın geçmiyor zamanla, avutmayın sigarayla ya da müzikle de toparlanmıyor. Büyüyünce de alışılmıyor.