Güçlü bir el silkeledi beni sonra.
Sanırım Tanrı’nın eliydi.
Sayamadım kaç “ah” döküldü dallarımdan.
Çok şey geçmiş gibi başımdan,
“Ah,” dedim sonra…
Ah!
Acımı anlatacak kelime bulamayacak kadar büyük bir acı. Saatlerce konuşmak, sayfalarca yazmak istiyor ama ifade edebilecek kuvvette bir cümle bulamıyorum. Yalnızca büyük bir ah. Sevdiğin insanı kaybettikten sonra dilde kalan tek kelime "ah".
Ben 2025 yılında en sevdiğim insanı kaybetme ihtimali ile yüzleştim. Yoğun bakımda günlerce beklemek zorunda kaldım. Lanet sene bitiyor ama çilemiz bitmiyor. Allah bir daha 2025 gibi sene göstermesin.
Az önce Zeki Paşa Yalısının satışa konduğu parayı okuyamadım. Baktım, milyona kadar birler onlar yüzler diye sıfır saydım. Sonra aman neyse dedim bıraktım.
3 dünya klasiği sayar mısınız sorusuna "Anna Karanina 1 Anna Karanina 2 Anna Karanina 3" diyen arkadaşı hatırlıyor musunuz? Heh ben ona bugün kitabı bitirince hak verdim. Gayet de 3 cilt olabilirmiş. 1062 sayfa edebiyat-felsefe ve trajediden sonra 3 kitap okumuş gibiyim.
30 yaşından sonra yeni bir müzik aleti öğrenmek çocukluğumdaki gibi kolay gelmiyor. Ama yine de sevdiğim bir şey ile uğraşmak kadar tatmin edici de az şey var. Ve bazı şarkılar gerçekten çok güzel.
kışlıkları çıkarttım ama azıcık yazlık da bıraktım. 1 ay sonra onları da kaldırıp tamamen kışlık olan kışlıkları çıkartıcam. şu an azıcık kışlık olan kışlıkları çıkarttım. yarın mesela uzun kollu kışlık bir şey giyip üstüne yazlık bir yelek giyyim diyorum. hoş olmayan bir mevsim.
bi tane daire var mesela 2+1 boğaz manzaralı kirası 8 milyon lira. rutubetlidir bi kere orası diye düşünmekten kendimi alamıyorum. kimler tutuyor arkadaşım buraları.