Bu düzen varoldukça Artık kimseye evlilikten, çocuktan bahsetmeyin. İnsanların tercihlerinin keyfi olduğunu mu sanıyorsunuz? Yaşananları görmüyor musunuz? Bir insan basiretsiz insanların iradelerinin eserlerine çocuğunu feda etmek istemiyorsa buna saygı duymasını öğreneceksiniz!
Benim bu dunyaya ait bir umudum kalmadi.. Yaşadığım vatanda da sadece Atatürk'ün emanetini düşündüğüm için yaşıyorum.. Yoksa hepimiz bize biçilen zamanın dolmasını bekliyoruz.. Ben şereflice olani seçtim.. Son nefesime kadar da öyle hissedeceğim..
Vicdanli, merhametli bir insan iradeyi söke soke almasiyla degisirse değişir her sey.. Halka kalırsa emin olun ki böyle gelir böyle gider.. Bizler yıllarımızı kaybettigimiz gibi genc kardeşlerimiz de kaybeder.. Sonunda Bir toprak parçası olup gitmeden yapabileceklerimiz olmali..
En çok özlediğim şey içimde kalan o çocukluk.. Ondan sonra herşey karmaşıklığa, belirsizliğe ve aci dolu günlere yelken açtı.. Bugun böyle isek yarın daha da ağır gelecek.. Aslinda Düşlerimizde yarattığımız fikirlerimizle, iyi isteklerimizle yaşiyoruz bedenlerimiz gelip geçici..
Henüz doğmamış nesile bırakılan borç henüz doğmamış nesilinde çocuklarına bırakılan borçlar şeklinde güncellenerek devam edecek. Kayıp nesilin bir benzerini yaşamak için eksik tek bir sey kaldı o da iç karışıklık ve arkasından gelen büyük bir savaş..
İnsan hiç genç olur da yarından korkar mi? Yarınların getirdiği belirsizliklerin içinde kalıp boğulur mu? Yaşayacağı acılarla başbaşa kalacağı için kaybolur mu? Öyle bir zamanı yaşamakmış bize düşen o pay..
Hiç bir seyin tadi ve anlami kalmadı.. Sevinclerimiz bir bir azaldı.. Gülmeyi unutur olduk.. Her uzaklara daldigimizda orada sessizce kaybolup gidiyoruz.. Daha yaşarken ölümü yaşıyor gibiyiz..
Hersey cok değişiyor ilerleyen yillarda.. Sessizlik derinleşiyor, kalabalıktan uzaklaşmak kendinle kalmak istiyorsun.. Ve herkesten uzak Sadece düşünüyorsun.. Ve bir yer var ki o sınır hayati tamamen bitiriyor.. Diyorsun ki ne kadar şanslıydım o geçen zamanda..