🔴 Sırrı Süreyya Önder son yolculuğuna uğurlanıyor
🎙️ Önder’in kızı Ceren Önder Kandemir:
💬 “Barışı görmek istiyordun... Bir tür barış mıydı bilmiyorum ama hastane koridorlarındaki hüzünlü umutlu kalabalıkta barışa benzer bir şey gördüm ben. Gözün arkada aklın bizde kalmasın”
Baba, hayatın bütün rengi gitti. Benim bildiğim hayat bitti. Yeni bir hayat başlıyor şimdi. Ürkütücü, bilinmezliklerle dolu. Daha önce hiç duymadığım bir şeyi, senden duyma ihtimalimin kaybolduğu, mavrasız.
Kendimi bildim bileli seni kaybetmekten korktum. Bu benim tek kabusum, zaafım, burnumdaki sızı, yutağımdaki yumru, karın ağrımdı. Öyle iyi, öyle benzersizdin ki, ‘bu adam bana sadece ölerek acı çektirebilir’ derdim.
Gece gece çaldığın kemanın, cümbüşün, udun sesi; bir çırpıda ezberden okuduğun şiirler, günde beş kere ve her birinde sanki yeni buluşmuşuz gibi bir heyecanla çıktığımız kahveler. Evlere sığamayışın. Kimseye kıyamaman. İyiliğe üşenmemen, kimseye gücenmemen, kalp kırmaktan bile daha çok korkman, birinin onurunu kırmaktan.
Baba, kalbim kırık’ diye arardım. ‘Baba grip oldum. Baba öksürüğüm geçmiyor. Baba kedim öldü. Baba aşık oldum. Baba uyku tutmadı.’
Ben, babalığına çok doydum. Şimdiye kadar verdiğin tek bana değil, oğluma ve onun çocuğuna bile yeter.
Bir babaya ihtiyacım kalmayıncaya kadar doyurdun beni. Ama dostluğuna doyamadım. O dostluğa doyulur mu?
Şimdi öfkelenmek istiyorum. ‘İki hafta sonra barış protokolü imzalanacak. Sonra rahatız. Ameliyat da olacağım. İki haftada ne olacak?’ demene kızmak istiyorum. Açlık grevlerine, cezaevlerine, işkencelere.
Bir tek kendinle ilgilenmeyişine kızmak istiyorum. Yapamıyorum. Bana Kandıra Cezaevi’nden gönderdiğin bir mektup yüzünden kızamıyorum.
‘Gidecek yolu olmayan, bir amacı olmayan ama hep yanında olan bir babayı sen istemezdin’ demiştin. Şimdi gitmek zorunda olmamanı istemez miydim?
Sana öfke duyanlar için, ‘Yoksulluğun ve yoksunluğun öfkesi bu, sakın içinde nefret biriktirme,’ diyordun. Doğduğundan beri yoksulluk, yoksunluk ve yetimlikle geçen ömründe sen öfkeni nereye sakladın, ben hiç görmedim. Herhalde kalbine... Bir tek mülk edinmeden, ikinci bir kazağı almadan, kimseden bir şey istemeden, borçsuz ve harçsız, boğazını değil onurunu besleyerek yaşadığın bu dünyadan gidiyorsun baba. Giderken neşemin birazını Can ve Yasin'e bırakarak; ama rengin tamamını alarak. Sana doyuncana sevgi verdim. Her gün söyledim sevdiğimi. Doyuncana kadar öpüp kokladım. Şimdi tüm renklerim de senin olsun. Gerçi sen orada da dostlarını bulursun.
Artık dinlen turna kuşum. Biz iyi olacağız. Çocuklara hep seni anlatacağız. Şakaların ağzımıza eğreti dursa bile taklit etmeye çalışacağız. İçimde tam tarif edemediğim bir huzur var şimdi. Artık mücadele etmek zorunda olmadığını bilmenin huzuru. Seni ayakta son gördüğümüz gün, bize bir poşet portakal ve bir kutu yumurta vermiştin. Can için daima bir cebinde mandalin, bir cebinde fıstık ezmesi taşımanı, teneke kutulardaki ballara ve dinlenme tesislerine olan özel sevgini hiç unutmayacağım.
Seni ayakta gördüğümüz son gün arabana binmeden önce bize söylediğin son cümle kulağımı tırmalıyor şimdi: ‘Cano'nun düğününü görmeden gitmeyeceğim.’ Tutmadığın sözün yoktu, gittin mi? Barışı görmek istiyordun. Çocukların yetim kalması kalbini parçalıyordu. Sütten de ağzın hiç yanmıyordu. Bir tür barış mıydı bilmiyorum; ama hastane koridorlarındaki sınıfsız, bayraksız, hüzünlü, umutlu kalabalıkta barışa benzer bir şey gördüm ben. Gözün arkada, aklın bizde kalmasın. Bana güzel sesinle okuduğun dizelerle...
‘Biliyorum yağmur yağmaz yukarı doğru yeniden.
Acımaz olur, silinir gider izi bıçağın.
Ama hiçbir rüzgâr dolduramaz boş kalan yerini,
Bir yaşamdan ötekine birlikte uçan turnaların yerini gökyüzünde.’
Bir babanın kızına bırakacağı en güzel mirastır bu..
''Bir tek mülk edinmeden, ikinci bir kazağı almadan, kimseden bir şey istemeden, borçsuz ve harçsız, boğazını değil, onurunu besleyerek yaşadığın bu dünyadan gidiyorsun baba..''
Değerli bir dostu, Sırrı Süreyya Önder’i kaybettik! Çok üzgünüm...
Son yüzyılın en büyük bilgelerinden, yeniçağ dervişi, bir söz ustası idi.
O hak, hukuk ve adaleti, insanlık onurunu savundu.
Sanatla yoğrulmuş usta bir sanatçıydı.
Ruhu şad, mekanı cennet olsun. #SırrıSüreyyaÖnder
"Kime hakkım geçmişse helal olsun. Hapishaneler de memlekettendir. Çok önemli değil. Önemli olan bu ülkenin kardeşliğini, ortak geleceğini sağlamak."
Güle güle Sırrı ağabey...
“Bir keşiş der ki:
Yılan seni ısırmış. Oysa sen, iyileşmeye çalışmak yerine yılanın peşine düşüp ‘Neden ısırdın?’ sorusuna cevap arıyor, bunu hak etmediğini kanıtlamaya çalışıyorsun.”
güçlü insan istiyorum ... başım sıkışınca üzülme ben hallederim diyen... kötü bir gün geçirince kolları arasına alıp ben varım merak etme diyen... göz yaşıma kıyamayıp ben üzülünce üzülen... varlığını her zaman hissettiren..
Sırrı Abi.
Eğer ölürsen,
İçimden kocaman bir parça daha kopacak.
Çok sevdiğim, saydığım, çok beğendiğim, içimi ısıtan biri daha gitmiş olacak buradan. İrfan Alış’ın gidişi gibi.
Ölme Sırrı Abi.
Benimle yine dalga geç.
Güldür beni.
Yolsuzlukları ortaya çıkaranları gözaltına almak yerine ödüllendirdiğimizde, yanlışları dile getirenleri susturacak yerde yanlışlarımızı düzeltmeye çalıştığımızda, sistemi eleştiren gençleri tutuklayacak yerde anlamaya çalıştığımızda mutlu ve umutlu bir toplum olacağız.
Dün ve bugün yaşananlara dair...
Cem Yiğit Üzümoğlu'nun yazdıkları ve serbest kalışı sonrasında başı dik kameralar önündeki konuşmasıyla, ilk ses çıkaranlardan Murat Daltaban'la, Aybüke Pusat'ın paylaşımıyla, sevgilisi Furkan Andıç'ın diziden çıkarılacağını bilerek yanında olduğunu paylaşmasıyla, Boran Kuzum'un arkadaşlarının yanında olmasıyla, Rojda Demirer'le, tekrar Twitter hesabı açmayı reddedip direkt Bluesky'a geçen Alican Yücesoy'la, yeni tanıdığım psikiyatrist Enes Özel'in duruşuyla aşırı gururlandım.
Önemli bir eşik noktası aşılmıştır artık.