büyü ve kızım artık
her şeye doldurma şu gözlerini
bak geçiyor ipek gibi zamanların
sessizce vedalaş kafandakilerle
açma artık eski defterleri
sana çiçek verene bahçe bağışlama
çiçeğin karşılığı çiçektir
ben hayatimda benim kadar kendisiyle derdi bitmeyen bi insan tanimadim, ne yapsam yetmiyo asla salamiyorum kendimi, benim dusmana falan ihtiyacim yok bana ben yetiyorum