Dün gördüğüm sivil polisi asla unutamam aq çantasına rozet takmış saçları uzun sakal bıyık küpe resmen öğrenci kılığına girmiş polislerle gittiğini görene kadar asla düşünmemiştim
Bunları sanatçı kimliğimle değil; bu topraklarda doğmuş, burada üretmiş, var olmuş, sanatıyla bu ülkenin her şehrini defalarca dolaşmış, bu topraklara aşık ve asla başka bir ülkede yaşamak istemeyen bir yurttaş, bir insan olarak yazıyorum.
Ben kırıp dökemem, bildiğim yol bu.
Bu güzel ülke ve bu güzel ülkenin insanları, huzursuzluğu, mutsuzluğu, endişe ve korkuyla yaşamayı hak etmiyor.
Herhangi bir yere ektiğiniz bir tohumun kök salacağı bu bereketli topraklar, yoksulluğu, yoksunluğu hak etmiyor…
Dünyanın birçok yerini görmüş biri olarak, bu konuda da benzeri olmayan, bu kadar vicdanlı insanlarla dolu bir ülke, daha çok şefkati ve sevgiyi hak ediyor.
Bu ölümlü dünyada herkes ama herkes, hakkı, hukuku ve adaleti hak ediyor.
Bize bahşedilen “hayat” denen bu mucize,
daha çok umudu hak ediyor.
Bu güzel ülkenin insanlarının elinden bunu alırsanız, geriye umudu kırılan, inanmaktan vazgeçen bir ülke kalır.
Bu bahar günü, pencerenizden gökyüzüne bakıp derin bir nefes alın…
Ve lütfen tekrar düşünün:
Hayat bunu mu hak ediyor?
#umut
30 yaşıma girmemin anlamı yüzümün tekrar anlam kazanması oldu. Zamanın bana istediğini yapmasına izin verdim ve onun içinden akıp geçtim. Aynadan bana bakan, yarı saydam yüzeylerden yansıyan bu yabancı yüz dönüştüğüm şeyden başka bir şey değil aslında.