Ben nasıl bedava yapayım tam olarak? Doktor değilim, kliniğin sahibi değilim. O gün orada işe yeni başlamış bir çalışandım sadece.
Gerçekten merak ediyorum, yazdığımı nerenizle okuyup nasıl yorumluyorsunuz? Bir hastanın yaşadığı duruma üzüldüğümü anlattım, herkes kendi kafasında başka bir senaryo yazıp ona cevap veriyor. Yazdığım şey bu kadar açıkken bambaşka yerlere çekilmesi gerçekten ilginç. İnsan iki satır okuyup anlamaya çalışır. Ama sizin gibiler anlamak yerine saldırmayı tercih ediyor.
Bugün genç bir çocuk diş ağrısıyla kliniğe geldi. Devlet hastanesine gitmiş ama yapılacak işlem için 15 gün sonraya randevu verilmiş. Ağrıya dayanamayıp bize gelmiş.
Film çekildi, ya kanal tedavisi ya da çekim denildi. Kanal tedavisinin ücreti çok yüksekti, çocuk mecburen dişini çektirmek zorunda kaldı. Üstelik öndeki dişlerinden biriydi. İçim burkuldu kararını sağlığına göre değil bütçesine göre vermek durumundaydı.
Devlete gitse ayrı bir bekleyiş, randevu yokluğu, sonra geller… Özele gitse her şey ateş pahası…
Arada kalan yine insanlar oluyor. İnsan ağrısıyla değil, imkânsızlıklarıyla mücadele etmek zorunda kalınca üzülüyor.
Yine bir günlük bir iş deneyimi.
Her çıktığım iş bana ne istemediğimi biraz daha öğretiyor. İçime sinen, emeğin değer gördüğü yeri bulana kadar aramaya devam.
@moderncerrahi Saflık demek kolay ama konu o değil. Kimseye para almasaydınız denmiyor. Bir hastanın sağlıkla bütçe arasında sıkışmasını anlatmak bu kadar yanlış okunmamalı.
@1kuqo1 Teşekkür ederim. Aslında anlatmak istediğim tam olarak buydu. Doktor değilim sadece ilk iş günümde gördüğüm ve içime dokunan bir olayı paylaşmak istemiştim.
@kratesofthebes@Twitt79151373 Ben sadece gördüğüm bir durumu anlattım. Konu nasıl dönüp dolaşıp benim maddi durumuma geldi onu da anlamadım. Bir şeye üzülmek için önce onu çözebilecek kadar zengin olmak gerekiyorsa çoğumuzun konuşma hakkı kalmıyor.
Bu kadar ev temizliği yaptığıma temizlik işine girsem daha iyi. En azından müşteri memnun kalırdı, cebime de üç beş kuruş girerdi. Evde tozun, boyanın, sıvanın içinde sabahtandır uğraşıyorum, kalite kontrolden yine geçemedim. Annem onay vermedi.
Zaten iş bulmak zor, bulunca da yine saçma sapan şartlar bitmiyor. Bugün yine bir iş görüşmesinde eşarp ve şal takmak yasak, sadece bone takabilirsin dediler.
İyi de bone takınca boyun açık, saç görünüyor. O zaman bunun tesettür açısından ne anlamı kalıyor?
Yani insan “çalışacağım” diye kendi tercihinden, inancından bu kadar taviz vermek zorunda mı kalmalı ?
Kaçıncı yüzyılda yaşıyoruz biz…İnsan emeğiyle, eğitimiyle, çalışmasıyla karakteriyle değil de sadece nasıl göründüğüyle mi ölçülüyor? Gerçekten akıl alır gibi değil.