Çok güzel bir alıntı okudum bugün: “senin olmadığın masalarda adını koruyacak insanlarla dost ol” diye. Gerçekten çok doğru. Bazen sevgi sizin haberiniz bile yokken sırtınıza konulan bir el, arkanıza çekilen bir duvardır.
Baktım ki herkes birbirinin arkasından konuşup yüz yüze gelince can ciğer oluyor, yavaşça çekildim aranızdan. Kimse kusura bakmasın; ben o oyunu beceremiyorum. Sahte kalabalıklar içinde kaybolmaktansa, dürüst yalnızlığımla baş başa kalmak ruhuma çok daha iyi geliyor.