hande’nin sesinde ezelden beri hissettiğim o şey tam olarak bu videoydu. hep güzel anımsanan sarı sıcak tozlu yaz yolları, kalbimize eski bi sevinç gibi dökülen yaz akşamüstleri, hep hayatta kalma arzusu…
Herkes haddini bilecekmiş, dini değerlerle alay edilemezmiş...
Peki madem öyle neden bakara-makara diyen adama haddini bildirip ters kelepçe takmadınız ve üstelik büyükelçilikle ödüllendirdiniz?
Sapyoseksüelim diye bir iddiam yok ama hayatın farkında olan insanlardan hoşlanıyorum. Öyle oturup sanat-felsefe konuşmak değil mesele. Hayata karşı fikirleri olan, ezberlenmiş istekleri ezberlenmiş cümleleri olmayan, kendini yaratabilmiş insanlar. Sayıları çok az.
İki gün önce, ilkokuldan beri görmediğim ama ara sıra haberini aldığım bir arkadaşımı aklımdan geçirdim ve dün gece instagramdan beni eklemiş. Sabah uyandığımda şoka girdim