2012, bu sarki yeni cikmis, bende de o zaman telefon falan yok boyle yazin takiliyorum akraba ziyaretine gidecegiz, o zamanlar umraniye otobusleri var sadece bizim ilceden kalkan, baska da otobus yok. ama otobus derken iett tarzi bir sey gelmesin akliniza
https://t.co/zdSZxmn9fq
soyle bir seydi ama bunun gri hali, zaten pespaye ayakkabi 20 lira falan vermistim olay cikmisti o zaman icin buyuk paraydi 20 lira, lisenin ilk gunu bu + mavi gomlek + kot kombosu yapip gitmistim rezaletin daniskasi
zamanin ve yalnizligin en kotu yani, insanin kayboldugunu anlamiyor olmasi. hic bilmedigin bir yerdeyken bilmemenin farkindaligiyla oradasin. ama yasarken kayboldugunda hep cok dogru bildigin, emin oldugun seylerin pesinden gidiyor, kayboldugunu anlamiyorsun bile.
hicbir yere ait olamamisim ne ilginc. kucukken yabanci bi ulkede ogle vakitleri cocuklarin ilginc ilginc atistirmaliklarini, iceceklerini gorup ozenirdim onlara. annem de boyle seyler gormus biri olmadigi icin aksamdan patates kofte kizartir yemek kutuma koyardi.
insanlarda guzel anilar birakmak, insanlarin aklinda hep guzel kalmak gibi seylerin onemli oldugunu zannediyordum. sadece yok olusunu daha erkene aliyormussun. yavas yavas bir aniya, sonra da hic hatirlanmayan bir aniya donusuyorsun. yok olmanin kisacasi aslinda.