Birbirine karşı muhabbet ve merhamette, müminler, bir vücut gibidir. Vücudun bir yeri rahatsız olunca, bütün vücut, rahatsız, uykusuz kalıp, onun tedavisi ile meşgul olduğu gibi, müslümanlar da birbirlerine yardıma koşmalıdır! [Buhari]
@DeepTechTR Hype güzel ama genel bir kavram karmaşası var: KV Cache optimizasyonu modeli küçültmez. Daha küçük donanımda daha büyük model çalıştırmak Quantization'ın işidir. TurboQuant, modeli VRAM'e sığdırmaz; sadece büyük context'lerde belleğin şişip çökmesini engeller
My latest @framer template is now live at #framer#marketplace... Introducing, Kinderly 😍 For the next 48 hours–I'm giving it away, absolutely FREE (usually $69).
Like, repost, and comment "Framer" below and I'll DM you the link.
(Make sure you're following me so I can DM you)
https://t.co/XRkJWInhLP
#free #giveaway #template #school #design
🙏Pazartesi günü oğlumuzun anaokuluna başlamasıyla birlikte, onun ve tüm çocuklar için hayırlısını diliyorum. İnşallah, hem "ben" olmanın sorumluluğunu öğrenir hem de "biz olmanın gücünü keşfeder.
10/ ⚖ Ancak bireysel malzeme kullanımına dayalı modelde, çocuklar bireysel başarı ve sahiplik bilincini daha fazla geliştirir. Kendi eşyalarına sahip olmanın getirdiği özgüven, sorumluluk ve kişisel farkındalık, bireysel gelişime katkıda bulunabilir. “Ben” duygusu burada baskın
18/ ✅ Sonuç olarak, her iki modelin de kendine özgü avantajları ve dezavantajları var. Ancak erken çocukluk döneminde, paylaşım, iş birliği ve eşitlik temelli bir eğitim yaklaşımı, uzun vadede daha dayanışmacı bireyler yetiştirmeye yardımcı olabilir.
9/ 🎭 Ortak malzemelerle büyüyen çocuklar, grup çalışmalarında iş birliği yapmanın değerini daha erken öğrenirler. Kendi başarılarından çok, ekip başarısına odaklanmak, onları toplumsal olarak daha duyarlı bireyler haline getirir.
8/ 🌍 Herkesin aynı malzemelere sahip olduğu bir ortamda, eşitlik duygusu pekişir. Hiçbir çocuk kendini eksik ya da ayrıcalıklı hissetmez. Bu, erken yaşlarda sosyal uyumun ve topluluk bilincinin gelişmesini sağlar. "Biz" olgusunun güçlendiği bir sınıf ortamı oluşur.
7/ 🤝 Ortak malzemeler, çocukların paylaşma ve iş birliği yapma becerilerini güçlendiriyor. Aynı kaynakları kullanmak, çocuklara paylaşmanın değerini öğretir. Bu modelde çocuklar, malzemeleri adil bir şekilde sırayla kullanmayı ve birbirlerine yardımcı olmayı öğreniyor.
6/ 🛠 Diğer model ise "biz" olgusuna dayanıyor. Bu modelde tüm malzemeler okul tarafından sağlanıyor ve tüm çocuklar aynı malzemeleri kullanıyor. Herkesin aynı kaynaklara erişimi var. "Bizim malzemelerimiz" paylaşımı, çocuklar arasında eşitlik ve dayanışmayı teşvik ediyor.
5/ 😔 Bazı çocuklar daha gösterişli ve kaliteli malzemelerle gelirken, diğerleri daha mütevazı ürünlerle yetinmek zorunda kalabilir. Bu, çocuklar arasında kıyaslama ve sosyal gerilimlere yol açabilir. Erken yaşta "ben" ile "onlar" arasında farklar belirginleşebilir.
1/ Anaokulundan istenen malzemelerle birlikte aklıma düşen iki temel kavram var: "Ben" ve "Biz". Bu iki yaklaşım, çocukların kişisel ve sosyal gelişiminde büyük rol oynadığını düşünüyorum. Peki, bu iki tema çocuklar üzerinde nasıl etkiler yaratabilir?
4/💡 Ancak: Her çocuğun getirdiği malzemeler aynı kalitede olmayabilir. Ailelerin maddi durumları, çocukların getirdikleri malzemelere yansır. Bu durum, çocuklar arasında eşitsizlik duygularını körükleyebilir. “Benim malzemem” demek bazen “ben eksik miyim?”sorusunu doğurabilir.
3/ 🎨 Kendi malzemelerini kullanmak, çocuklarda kişisel sorumluluk ve sahiplik duygusunu geliştirir. Kalemini, defterini, boyasını koruma sorumluluğu, bireysel bağımsızlık ve öz disiplinin temelini oluşturabilir. "Bu benim kalemim" demek, "ben" farkındalığını artırır.
2/ ✏ İlk modelde, çocuklardan okulda kullanacakları kırtasiye ve sanat malzemelerini evden getirmeleri isteniyor. Her öğrenci kendi eşyalarına sahip oluyor. Bu, “ben” olgusunu destekleyen bir yaklaşım. Çocuklar kendi malzemelerine sahip çıkmayı öğreniyor.