2 yıl önce bugün sevdiklerimize, evlerimize ve bir çoğumuz şehrine veda etmişti. Hayatta kalanlar, kaybettiklerini anmak için Antakya'da yürüdü...
#antakya#hatay#6şubat#deprem
Cevdet Yılmaz ve Mehmet Şimşek ile yapılan bir görüşmede,diyabetli çocukların farkında olduklarını ama bütçedeki açık nedeniyle sensörleri ödeme kapsamına almayacaklarını söylemişler. Bu bilgi doğruysa aşk olsun onlara. Güçleri tip 1 diyabetli çocuklara yetiyor! @_cevdetyilmaz@memetsimsek
TİP 1 DİYABET TANISI ALDIYSANIZ :
1. Bu sizin yaptığınız herhangi bir yanlıştan dolayı gelişmedi. Tip 2 diyabetin ortaya çıkmasında yanlış beslenme-yanlış yaşamın payı büyük. Ama Tip 1 için böyle bir durum yok.
Geriye dönüp, "Acaba, keşke..." diye kendiniz suçlamayın
Hatay’dan giden ayrı, kalan ayrı özlüyor. Şehrin boş sokaklarında hayvanlarla bir başımıza kaldık. Bir şehir var ama görülmüyor, duyulmuyor gibi. Işığı olmayan, evlerinden duman tütmeyen şehir mi olur. İyisiyle kötüsüyle bir şehir istiyoruz. Normal bir yaşam nasıl olur, hafızamızdan silinmeye başladı. Konteynıra ev, yağmura afet demeye başladık. Herkesin dilinde aynı söylem. Biz ne yaşadık..
Ben istiyorum ki tüm çocuklar eşit şartlarda büyüsün.
Bir yanda afetler içinde okul yollarında çocukların yaşamı, bir yanda savaştan gelen çocuk görüntüleri..
Valla bana ağır geliyor artık Dünya’nın bize sunduğu kader.
Antakya’daki bütün öğrencilere ücretsiz servis ve dershane hizmeti verilmeli. Servislerin ve dershanelerin ücretleri devlet ve stk’lar tarafından karşılanmalı. Evi, iş yeri yok olmuş insanlardan bu ücretleri karşılamalarını beklemek insafsızlık. El birliğiyle çözmeliyiz.
Hatay’ uzun zamandır gelmediğim icin acı gerçekleriyle çok fazla yüzleşmemiştim. Şu an yolda giderken bile sağımın, solumun konteyner-çadır olmasını hala kabullenemiyorum. Biz ne yaşadık böyle diye soruyorum kendime. Sahi biz ne yasadık böyle?
Odabaşına Serinyol’dan bir arkadaşım oyuncak almaya geliyordu. Kadın beni aradı, ilk kez buraya gelmiş. Manzara karşısında sağa çekmiş ilerleyemiyorum gelip beni alır mısın dedi. Gittim bembeyaz olmuş manzara karşısında. Burada olanların yıkımı yaşadıkları halde gördükleri karşısında nutku tutuluyor. Yaşamadan farkedin, deprem bölgesini unutmayın, unutturmayın 😔 #Hatay
Nevrotik bireyler mutsuzluk ve çatışmalarla beslenirler. Nerede mutlu ve huzurlu bir ortam varsa, manipüle ederek, yalan söyleyerek ya da gerçeği çarpıtarak bozarlar. Böylece bozdukları dış dünyayla, iç dünyalarındaki huzursuzluğu dengelemiş olurlar.
Defne Hastanesinin yolunu gördünüz mü ? En iyi film senaryosunu getirin böyle bir manzara göremezsiniz. Oradan geçerken akıl sağlığını koruyana helal olsun.
İnsan yaşarken de hayatını yitirebiliyor.
Benliğimi ve hayatımı çok özledim.
Sevdiklerimi, evimi, ailemi, anılarımı, şehrimi, kaybetmekten korktuğum güzel hayatımı, kendimi çok özledim.
Aynılarını kaç kere söyledim, saymadım ama baş edemediğim ağır duyguların mücadelesi her gülümsememde başa sarıyor. Bu döngü ne zaman biter, bilmiyorum.