KOVA: Bazen kendinden saatlerce özür dileyesi geliyor. Kendini içine soktuğu durumlar için, görmezden geldikleri için, sustukları için. En çok da kendine haksızlık ettiği anlar için.
KOVA: Yalan konuştuklarını bildiğim halde dinledim, belki bir bildikleri vardır, mantıklı bir açıklama yaparlar diye. Ama görüyorum ki, kötüsünüz. Sizin bulunduğunuz durum affedilmeyecek bir şey değil, ama yanlış yöne taklalar atıyorsunuz. Her şeyin farkındayım. Keşke haksız çıkabilseydim, ama maalesef haklıyım.
KOVA’nın ruh hali: “İçimde sadece haklı olmanın yükü kaldı. haksız olsaydım özür dilemeyi bilirdim, koşardım, sarılırdım geçene kadar sarılırdım. gitmezdim, bırakmazdım bir yolunu bulur kırgınlığı geçirirdim. ama lanet olsun ki haklıyım. insan haklı olmaktan pişman olur mu hiç, oluyormuş.”