شاهد.. ناشطة لبنانية تنشر لقطات للاستعدادا�� في مدينة طرابلس شمالي لبنان لاستقبال نجم الدين بلال أردوغان نجل الرئيس التركي رجب طيب أردوغان في الساعات المقبلة.
Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın liderliğinde Türkiye, bölgemizde ve dünyanın farklı coğrafyalarında yaşanan savaşlara ve istikrarsızlıklara rağmen bölgesel bir gü��ten küresel bir aktöre dönüşüyor.
#iyikiErdoğanvar
Dünyanın savaşlar ve krizlerle sınandığı bir dönemde, Muhterem Cumhurbaşkanımız @RTErdogan’ın liderliğinde Türkiye’miz; millî birlik ve kardeşliğini güçlendirerek geleceğe emin adımlarla ilerliyor.
Muhterem Cumhurbaşkanımızın ortaya koyduğu güçlü ve büyük Türkiye vizyonu doğrultusunda, milletimizin huzuru ve devletimizin bekası için kararlılıkla çalışıyoruz.
#iyikiErdoğanvar
İki gün önce bir ilkokulun giriş kapısında bir öğretmen arkadaşımı beklerken öğrenciler okula giriş yapıyordu. Velilerin -özellikle anneler- çocuklarını okula bırakırkenki halleri dikkatimi çekti: Sanki yıllarca ayrı kalacaklarmış gibi sarılmalar, öpmeler, koklamalar, tembihler, bol harçlıklar, çocukları yürürken arkalarından uzun uzun izlemeler, iki de bir çocuklarına seslenip el sallamalar… Kendimi bir otobüs garajında sevdiklerini uğurlayan insanların arasında gibi hissettim. Ya da bir askere uğurlama merasiminde! “Bu ne yahu!” dedim kendi kendime.
Çoğu velinin çocuğuna davranışı böyleydi ve bu durum beni oldukça şaşırttı. Şaşkınlığım, ara sıra selamlaştığım başka bir öğretmenin dikkatini çekti. “Şunlara bakın, sanki çocuklarını savaşa gönderiyorlar,” diye söylendi. “Her gün mü böyle” diye sordum. “Evet” dedi. Ben bir sınav yada bir yarışma falan var da moral vermek için öyle yapıyorlar sandım :))
Gerçekten de öyleydi. Veliler, çocuklarını adeta savaşa gönderiyormuş ve bir daha hiç görmeyeceklermiş gibiydiler. Hâlbuki yalnızca 5-6 saatlik okul eğitimi! Bunlar nasıl ebeveyn?
Maalesef bu zamanın anne ve babaları tam bir facia. Çocuklarının küçük bir zorlukla bile karşılaşmaması için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar; ufacık bir olumsuzluk oldugunda ise adeta dünyaları başlarına yıkılıyor. Üstelik bunu iyi bir ebeveynlik sanıyorlar.
Hâlbuki bu denli aşırı korumacılık, çocuğa yapılabilecek en büyük kötülüktür. Bu tür davranışlarla yetişen çocuklar zorluklarla baş edemez, tam tersine şımarık ve sorumsuz olurlar. Şımarık ve sorumsuz evlatlar da ilk olarak anne ve babalarına tekmeyi basar!
Anne ve babalar, bu tutumlarıyla en çok kendilerine yazık ediyorlar.
Fon sorunu ortaya çıktığında “biz başkalarına benzemeyiz” demiştim.
Bizim başkalarına benzemediğimiz, bu süreçte çok net görülmüştür.
Milletimizin hakkını korumadaki dirayetli duruşumuzun anlaşıldığına inanıyorum.
Vatandaşlarımdan bize güvenmeye devam etmelerini bekliyorum.