@freekvdvelde Was Profacts ook verantwoordelijk voor de slides die werden gedeeld? Want daar stonden toch enkele opvallende interpretaties in, zoals deze waarbij ze aannemen de causale richting van de correlatie te kennen ("wegen op", "sleutel tot")?
@LodeCossaer In een andere tekst (met Stijn Conix en Pei-Shan Chi) schreef ik ooit over de verschillende incentives die onderzoekers in filosofie tegenwerken als ze publiek relevant onderzoek willen doen en suggereerden we oplossingen. https://t.co/SGXyp1PEL2
@DeblockBlock@IveMarx Toch weer een heel teleurstellende reactie van decaan Heyvaert. Telkens weer: als de relevante van het huidige onderzoek in de menswetenschappen in twijfel wordt getrokken, is het probleem altijd een 'te enge' definitie van relevantie. (1/3)
@LodeCossaer Dus schrijf je beter niet in het Nederlands over lokaal interessante kwesties en focus je in je onderzoek best op het overtuigen van andere (internationale) vakgenoten en op wat zij interessant vinden.
@LodeCossaer Ik denk dat het vooral onproductief is om te focussen op de motivatie van individuele onderzoekers, want velen willen relevant werk doen dat impact heeft. Productiever is om te focussen op de incentive structure.
@LodeCossaer Fair enough, voor sommigen zal dat geen overweging zijn. Ik ken ook weinig data voor onderzoekers in de geesteswetenschappen in het algemeen. Maar voor wetenschapsfilosofen zijn er bijvoorbeeld wel deze data (uit: https://t.co/AzmEa2dUk5)
Uit ons onderzoek bleek: nee, zelfs niet als je die inschatting overlaat aan menswetenschappers en een breed begrip van relevantie gebruikt. Dat moet toch tot nadenken stemmen. Aannemend dat onderzoekers relevant onderzoek WILLEN doen, waarom is veel onderzoek dat dan niet? (3/3)
Maar wij hanteerden in ons onderzoek alvast géén enge definitie. En uiteraard kan onderzoek in de menswetenschappen heel erg relevant zijn! Alle♥️voor de menswetenschappen. Maar de vraag is: slagen we er voldoende in om het relevante onderzoek te financieren? (2/3)
@MatthiasLieven1@DeblockBlock En vroegen deelnemers of het onderzoek (zoals beschreven in de abstract) gefinancierd had moeten worden, als het nu beschikbare onderzoeksgeld door een ideale democratische commissie verdeeld werd.
@MatthiasLieven1@DeblockBlock Ja, dat is inderdaad een andere paper. Het is natuurlijk niet evident om de 'relevantie' van onderzoek in de menswetenschappen te operationaliseren. Maar we hielden het breed....
@DeblockBlock@MatthiasLieven1 Ach, 'ongelijk' toegeven, zo herinner ik me dat niet. Maar ja, het was ontluisterend. Ik las urenlang alle (random gekozen) abstracts die gebruikt werden in het onderzoek en dat was best schokkend, wetende wat dat onderzoek aan belastingsgeld heeft gekost.
@VanDammeEDU@IveMarx Ze zullen het misschien niet zo zeggen, maar als je menswetenschappers vraagt om het onderzoek uit hun domein te beoordelen, is er toch maar een klein percentage dat ze relevant achten (betekent hier: had gefinancierd moeten worden). Uit: https://t.co/HEJv7fBjQM
@LodeCossaer@Morologist@DeblockBlock@Pdbruyne Opnieuw, GEEN EXPERT, maar… op de vraag of mensen met dezelfde DSM-diagnose ook meer delen dan de diagnostische criteria zelf, zeggen veel onderzoekers: nauwelijks. In welke zin hebben ze dan dezelfde stoornis en wat is het nut van het gebruik ervan in een diagnose?
@LodeCossaer@Morologist@DeblockBlock@Pdbruyne Oké, maar we WETEN van 'de pest' dat het verwijst naar één ziekte/bacterie. Niet zo voor (veel) DSM-categorieën. Aannemen dat 'ADHD', ‘ASS’ of andere DSM-categorieën op dezelfde manier verwijzen naar één stoornis die verschillende mensen kan treffen, is een reïficerende denkfout.
@LodeCossaer@Morologist@DeblockBlock@Pdbruyne FWIW, ik ken er te weinig van om oordeel te hebben over zijn model. Kan me voorstellen dat één vraagn is: als je therapie steeds minder laat afhangen van 'type stoornis', hoe kan je dan nog voortbouwen op ervaring over wat werkte/niet werkte bij andere mensen?
@LodeCossaer@Morologist@DeblockBlock@Pdbruyne Wat is het alternatief? Misschien steeds meer dimensioneel werken, zoals de volgende DSM. Of zoals van Os voorstelt: meer aandacht voor individuele vragen (en minder op type stoornis) in diagnose: wat zijn je gevoeligheden, wat zijn je talenten, ..