mezarların bana uzaklığı ve türkülerin kısalığı. abimin yamacına gömdüğüm babam. otobüslerde aldığım kara haberler. yetim uyandığım bir sabah. ben bu yıl çok yaş aldım. ve tükendim Allahım.
feyza 2 saatlik uykuylayım bebe bütün gece 20dkda bir ağlayarak uyandı. işe gitmem gerekiyor o 2 saatlik uykuyla bir de. senin “kötü annelik” “sabırsız annelik” diye tanımladığın şey bundan oluyor işte. yan komşuyu kınayana kadar yardımcı olabilir miyim diye sor çok dertlendiysen
mesele yl aşkı değil? yoğunluk içinde hayatı kaçırıyorum endişesi yaşıyor insan o yüzden kendisine bi dal arıyor. varsa etrafınızda destek olun içini rahatlatın bir de sizin lafınızı sözünüzü çekmesinler.
Hanımlardaki yüksek lisans aşkını anlamıyorum. Evlisin, çocukların var, halihazırda çalışıyorsun. Bu yoğunluk ve koşturmacanın içinde yüksek lisans neden?
oğlum kendini dünyanın en güçlü erkeği sanıyor.. bizim dövmemiz de pek etik olmadığından mümkünse onu dövebilecek 4,5-5 yaşlarında iri bir erkek çocuğu tanıdığınız varsa yönlendirir misiniz
uyurken bi sarılıyorum benim oğlana sabah uyanıyorum zannedersin bir aydır uyuyorum. mayalı poğaçam benim. hiçbir dünya nimetinin verdiği keyifle kıyaslanamaz.
Bir kadın, “35 yaşındasın, neden çocuk yapmıyorsun” diyen takipçilerine “gerekçelerini” sıraladı:
• 5 günlük bir Finlandiya ziyareti yaptık.
• Geldim, yarın tüm gün uyuyacağım.
• Pazartesiden önce mükemmel derecede dinlenmek istiyorum.
• Sonra arkadaşlarımla buluşacağım.
Bu planların arasında çocuk olsa nasıl bu planları yapabilirim? Niye çocuk olsun?
Tam tersi çocuk istemek bir tık farklı…
ne saçma talepleriniz var bu hayattan ya. Adada evin var sus ve çok rahatsız oluyorsan sen de Adayı terket kalabalık olduğunda. biz senin evini görüp fotosunu çekmek için geliyoruz zaten Adaya.
Adalar'da yaşayan vatandaş: "Yetkililere sesleniyorum. Buna bir çözüm bulun. Ada'da yaşayan insanlara da saygısızlık. Bayram günleri Ada'da evi olan insanlar için cehenneme dönüyor. Lütfen çözüm bulun."
ablacım benim dediğimden bunu anlaman üzücü. yani 10 yıl kısıtlı iletişimle yaşasan da 11. yılda iflas etmiş bi adam seni şaşırtır çünkü o da kendisini daha önce bu halde görmemiştir. insan tanımak zamanla alakalı değil.
ne diyorsun bayan ben kendimizi eve kapatalım falan da dememişim bahsettiğim şeyden bu çıkarımı nasıl yaptın bu imtihanlar insanlarla yüz göz olmadan da yaşanıyo
oturup 8ay boyunca yüzüne mi baktın? ne apır sapır tavsiyeler bunlar ya. insan içinde görün arkadaşlar, borcu olduğunda , birini kaybettiğinizde, bi hayalinizi gerçekleştirdiğinizde, çok iyi göründüğünüzde bla bla başınıza gelmeyen hiçbir şey için beylik laf etmeyin
Evliliğin 8.ayı bitti elhamdulillah. Şunu söyleyebilirim ki evliliğin ilk yılında insan mümkün olduğunca aile, arkadaş çevresiyle iletişimi kesinlikle kısıtlı tutmalı. Eşini iyice tanımalı, bakışından ve ses tonundan bile anlama evresine gelmek lazım. Bunu yapmayan aynı zamanda+
bunu durumu yok diye yaptıysan öküzsün abla. ama samimiyetle yaptıysan arkadaşın öküz. arkadaşım bana bebek arabasını teklif ettiğinde mutlu olmuştum. şimdi de her kullandığımda dua ediyorum kendisine. instamom değilseniz fazla kasmaya gerek yok böyle şeylerde.
Yakın arkadaşının doğumuna bir ay kala kendi oğluna küçük gelen az giyilmiş ve sıfır kıyafetleri arkadaşına götüren kadın, kendisine gelen mesajla bin pişman oldu.
"Ben senin eskilerine mi kaldım?"
sen de bunu linclenmek icin yaziyorsun Merve. cunku cocuklugunda seninle ilgilenmemisler ilgi gormek iyi ya da kotu farketmeksizin hosuna gidiyor. biz seni anliyoruz.
Sabah yanımdan bir kadınla 3-4 yaşlarındaki kızı geçerken konuşmalarına şahit oldum. Kız parka gitmek istediğini söyleyince annesi de “ Ben nereye gidiyorsam oraya gelmek zorundasın, tüm günümü seni mutlu etmeye çalışmakla heba edemem.” dedi. Herkes anne olmamalı ya cidden.
Modern isim tercihleri sosyokültürel düzeyi hiç olmadığı kadar çok yansıtıyor.
Asel, Eymen, Agah ve İkra gibi isimlerin aileleri:
Tekrarlayan gereksiz hastane başvuruları, düşük ilaç uyumu, türlü iletişim sorunları, anlatılanı anlama güçlüğü, alternatif tıbba yatkınlık
12 yıldır öğretmenim akranlarımın çocuklarını eğitmeye başladığımdan bu yana meslekten etimle kemiğimle nefret ettim. dış görünüşlerde yaşadığımız handikapı burda da yaşayacağız çok az kaldı.
35 yaşına geldim, oğlum 6 yaşında. Onu büyütürken anlıyorum ki, bizim jenerasyondaki ebeveynler bizimle ASLA ilgilenmemişler. Bizi büyütmemişler.
Yani bir bitkiye bile su veriliyor, etrafındaki otlar temizleniyor, budama yapılıyor vs.
Bizle bu kadar bile ilgilenmemişler. Ne bir yönlendirme, ne günlük rutin kazandırma, ne hayata dair eğitim, insan ilişkileri vs.
Anneler sadece temizlik yapıp çay içmiş. Babalar işe gidip TV izlemiş.
Hemen hemen herşeyi deneme yanılma ile kendimiz öğrenmişiz.
Anneler Günü için küs olduğu annesiyle barışan kadın, nasıl tekrar küstüğünü anlattı:
“Dün Anneler Günü olduğu için kutlama mesajı attım. O da ‘Barışalım mı?’ diye sordu ben de ‘Barışalım’ dedim.
Barışma yemeği olarak getirdiği yemeğin içinde tereyağı vardı. 6 yıldır yani vegan olduğumuzdan beri sistematik şekilde bunu yapıyor.
Bahsettiğim kişi tesettürlü, dindar görünen bir kadın ama istemediğim halde bunu bir şekilde bizim yemeğimizin içine katmaya çalışıyor.
Kaç defa uyardım, kaç defa yalan söyledi bilmiyorum. Sınırlarımın bu denli ihlal edilmesinden çok sıkıldım.”
evimdeyim arkadaslar. gun bitse de yatsam dedigim zamandayim. is var yemek var temizlik var cocuk var guler yuz var bakimsal anlamda eksik kalayim olmaz mi? diz izi olmus pijamam ve dagilmis saclarimla acayim kapiyi.