Neden bazı insanlar zorluklar karşısında daha dirençli ve başarılıdır? Rotter'ın klasik çalışması cevabı veriyor: Çünkü onlar "içsel kontrol odağına" sahipler.
Yani, hayatlarının kendi eylemleriyle şekillendiğine inanıyorlar. Bu inanç, onları daha bilgili, aktif ve güçlü kılıyor.
İlginç bir psikolojik fenomen okudum: “başarı sonrası hüzün” (post success melancholy). Kişinin mücadele eden eski küçük benliğine veda etmesi, zor günlerinin yasını tutması, “bundan sonra amacım ne olacak?” boşluğunu yaşamasıyla gelen kimlik krizi haliymiş. Çok tuhaf değil mi?