Gerçek anlamda hayatı yaşamak, radikal bir öz kabul ile başlar. Bu, kişinin kendisini, geçmişini ve tüm yaşanmışlıklarını olduğu gibi, eksiksiz ve pazarlıksız bir şekilde kabullenmesidir. Ancak, bu içsel barışı sağladığımızda hayatın taşıdığı anlamı ve huzuru deneyimleyebiliriz.
İnsan doğasının en büyük trajedisi, bu özgürleştirici kabul yerine, tanıdık acıları seçmesidir. Kendisini ve başkalarını eleştirmenin, suçlamanın, pişmanlıklar içinde boğulmanın veya geçmişe hapsolmanın verdiği acı, kişiye bir tür sahte güvenlik hissi verir.
Bu ezberlenmiş acılar, sorumluluktan kaçmanın, değişim korkusunun ardına saklanmanın ve kurban rolünün bir yoludur.
Sonuç olarak kısa vadede daha zor gelen kabul etme eylemi yerine, uzun vadede çok daha yıkıcı olan acı çekme hali sürdürülür.
Oysa kabul, bir teslimiyet değil, tüm hikayeyle yüzleşme cesaretidir ve nihai bir zaferdir. İnsan, bu cesareti gösterip kendi gerçekliğiyle barıştığında, kendisine reva gördüğü o lüzumsuz cezalardan nihayet kurtulur ve hayatı tam anlamıyla yaşamaya başlar.
Kendini incele. Düşünce kalıplarını. Davranışlarını. Alışkanlıklarını. Zorlantılarını. Kaygılarını. Güvensizliklerini. Bağımlılıklarını. Bunlar, tam da senin gerçekten yaşamak istediğin hayat ile arana giren şeyler. Onlarla yüzleşmek için otur. Bir kez onlarla yüzleştiğinde, bilinçdışı bilinçli hale gelir. Ve sonunda ne olduklarını ve seni nasıl kontrol ettiklerini anladığında, uyanırsın.
en kötü bugünse daha yüksek sesle seni sonuna kadar savunacağım.
biz bu kupayı 18 Aralık tarihinde kaldırdık zaten.
senin bu takımla final yapman bile mucizeydi..
Teşekkürler baba..
Eskiden 25 yaşındaki insanları görünce her şeyi çözmüş, kariyerini kurmuş, doğru insanı bulmuş, ne istediğini bilen kişiler sanırdım. Meğer 25 yaş, cevaplardan çok soruların arttığı bir yaşmış.
Hayatta başına ne gelirse gelsin gülümseyip, yola devam edeceksin.
Hatta inadına yapacaksın bunu. Herkese ve her şeye inat. Çünkü asıl yenilgi durduğun an başlar.
Yüzündeki tebessüm cesaretindir. İlerlemeye devam etmek için adımlarınsa kaderine attığın kalıcı bir imzadır.
“Bırak gitsin rahatla. Dünyaya değil kendine güven.” Der Lao Tzu.
İnsan her şeyi kontrol etmeye çalışırken farkında olmadan kendini bir sürü şeyin esiri yapıyor. Oysa bırakmak, bir tür kendini bilmektir. Boşluğa düşmeyeceğini, asıl dayanağın hep kendi içinde olduğunu anlamaktır.
Software Engineers are not paid for writing code.
They’re paid for solving problems.
The faster you accept this, the better your life and career will be.