Rəssamın üzü və əlindəki canlı rəngli palitra işıqlandırılıb — bu həyatı, şüuru və sənəti təmsil edir. Arxadakı skelet isə qaranlıqdan boylanır. Bu ziddiyyət həyatla ölümün qaçılmaz vəhdətidir.
Bu dəfə qarşımızda İsveçrə simvolizminin ən təsirli ustadlarından biri olan Arnold Böklinin (Arnold Böcklin) özünü təsvir etdiyi məşhur "Skelet ilə avtoportret" (Self-Portrait with Death Playing the Fiddle, 1872) əsəridir.
Böklin izləyiciyə qorxu və ya panika ilə baxmır. Onun baxışlarında dərin bir ciddiyyət, barışıqlıq və özünəəminlik var. O, ölümün varlığını qəbul edib və onunla bir nov "əməkdaşlıq" edərək çəkir.+++
Yelləncəyin altında, sağ tərəfdəki fəvvarənin üstündəki iki balaca heyvan/uşaq heykəli narahatlıqla baş verənlərə baxır. Kölgədə isə kiçik bir itin hürməsi təsvir edilib; itlər incəsənətdə sədaqət simvoludur, burada itin hürərək xəbərdarlıq etməsi sədaqətin pozulduğunu göstərir.
Rokoko (Rococo) dövrünün bütün ruhunu, yüngüllüyünü və gizli ehtiraslarını özündə cəmləşdirən məşhur fransız rəssamı Jan-Onore Fraqonarın (Jean-Honoré Fragonard) "Yelləncək" (The Swing / L'Escarpolette, 1767) əsəridir.
Sol tərəfdə, sevgilinin başı üzərində duran balıqqulağı formalı Amur/Kupidon heykəli barmağını dodaqlarına qoyaraq "Sakit olun, bu bizim gizli sirrimizdir" işarəsini verir.