بزرگترین تناقض، دیدن رفتار بعضی از اطرافیان تو توییتر نسبت به دنیای واقعیشون تو این چهار ماهی بود که سه تا مقطع مختلف زمانی و عجیب رو داشتیم.
انگار آدما یه حباب دارن، هرچی تناقضهاشون بیشتر، حباب رفتاریشون بزرگتر.
بعضی از اتفاقاتی که تو جامعه میفته و خشم عمومی رو بالا میاره تبدیل میشن به پدیدهای پر از ابهام و سوال. از هر مسیری میری به سوال میرسی. انواع چرا هایی که برای بعضیهاش هم جواب مشخصی نیست. تو در تو، عین یه کلاف پیچیدهی گره خورده.
تو شهر تبلیغات تئاتر همایون غنی زاده به شکل عجیبی زیاده. حالا اینکه آیا جهت اطلاعرسانی تهیه بلیط یک تئاتر(که بنظرم نوع اصیل هنر نمایشی هست)این حجم تبلیغات عمومی و محیطی با این هزینه، متعارف هست یا نه به کنار!! ولی بزودی شاهد چوسی جدید ملت برای رفتن به این اجرا خواهیم بود.
پارسال بابت یه ماموریت کاری رفتم بندرعباس. تا قبل ۴۰ سالگی نرفته بودم. شهر عحیبی بود. هم شور داشت هم غم. شرکتهای فولادی و بندر اقتصادی نوید ثروت رو میداد ولی چهره شهر فقر داشت. روزش گرم بود شبش نسیم دریا و شرجی حال خوب بود.
شهر تناقضها بود، تناقضهای دوست داشتنی ولی شاعرگونه.
بی محتواترین روزی که تو لینکدین دیدم امروز بود.
از این حجم عکس و تبریک روز ملی منابع انسانی سرم درد گرفت. خودزنی چرا؟!
دورهمی و همایش و ایونتها کم بود؟؟
تو بیمارستانها مشاغلی هستن مثل بهیار، کمک بهیار که به بیمارها سرویسهایی رو میدن که انصافاً هر کسی شاید حاضر نباشه قبول کنه این کارها رو، از بردن بیمار با ویلچر بگیر تا دستشویی بردنشون. مریض بعد از عمل یا کسی که درد داره بعد از پزشک آرامشش رو از این عزیزان میگیره. خدا قوت
@majidmanochehri اون سگمنت هم باید یه بار سخنرانی بزاره بابت چالشهای ارتباط با نسل قبلی :)
جفتش یکی میشهها در اصل فقط، جای سخنران و دُکونش عوض میشه :)
چرا انقدر سخنرانی و وبینار و دورهمی با موضوع چالش ارتباط با نسل جدید و نسل z میزارن؟ دکونی وا شده بابت نداشتن مهارت تو برقراری ارتباط با یه دههای به بعد، بیخیال هم نمیشن دوستان. تو سخنرانیهاشون ظرفیت هم تکمیل میشه😁
تو حوزه مشاوره منابع انسانی به طرز جالبی تعداد افرادی که کراوات میزنن در آقایون و افرادی که کت شلوار و شومیز سفید میپوشن در خانمها، زیاد شده و این عزیزان تا حد زیادی متوهم شدن. محتوایی که میگن همونی هست که چند سال پیش میگفتن منتهی اینبار با کراوات، کیف لپتاپ درسا و کمی اَدا
البته قطعاً همه عزیزان منظورم نیست و قرار نیست فرضیه سازی کنیم که هر کسی کراوات زد یا شومیز سفید پوشید اینطوریه، صرفاً تجربیات محدود خودم رو بیان کردم☺️
ویدیویی دیدم، سخنران که مدیر منابع انسانی بود در خصوص نسل z و انگیزههاشون صحبت میکرد. با این ادبیات: اینا خیلی پولکی نیستن، البته که اگه پول کم بهشون بدیم پوستمون رو میکَنن!
به عنوان یه مدیر اچ آر و سخنرانی که داره تو یکجمع صحبت میکنه چقدر سخیف بود این ادبیات!!